Limon Çiçeği Günlük

Bütün Masalları Bilsem

2009-08-01T17:34:00.003+03:00

Summer Mode ayaklarımdan bile belli. Dikkatli bakınca sandalet izlerimi görebiliyorum. Tabi bunu bir ben farkedebiliyorum. 2 gün Antalya üzerine 4 gün Bodrum'da eskiden olduğum gibi kararıverdim. Kızarmadım, canım yanmadı ve tekrar Akdenizli oldum sanki.

Şimdiye takılı kaldım, çıkamadım, bakamadım yükseklerden. Ne zaman uçup geçsem bu şehrin üzerinden içime bir sevinç doluyor. Gitmeyi mi seviyorum en çok, yoksa gerisin geri gelmeyi mi? Cebimde bana 10dk yetecek oksijenle suyun altında yıllarca kalmaya mı çalışıyorum. Bütün masalları okumak isterken, hiç birini anlatamıyor muyum? Durup biranda başka şeyleri farkediyorum, eskiden yeniden ve gelecekten kesitler yaşıyorum saniyelikte olsa. İnanmak yine niye zor bu kadar. İyi olacağına, güzel olacağına, sevinç ve neşe dolu olacağına... İnanmaktan yorulur mu insan? Ben bazen yoruluyorum.

Halen tutkuyu arıyorum içimde biryerlerde, hayatı hayat yapan o tutkuyu. Sabahları beni yerimden fırlatan tutkuyu, ve hayal bohçamda başka başka tutkularım hakim. Birbirlerine karışmamak için çok özenli, çok saygılılar; harmanlanamazlarmış gibi benim gibi sakin olmayı tercih ediyorlar sanki. Koşturuyorum ve çok daha hızlı koşabileceğimi biliyorum. Duruyorum ve daha çok durabileceğimi biliyorum. - sonsuzdan + sonsuza veya tam tersi işte

Evde bakmaya başladığım bodur limonum bana elinden gelen her güzelliği yapıyor, şu an ceviz kadar bir limon ve 6-7 tane de çiçeği var. Heyecandayım.

ORTA ŞEKER

2009-06-01T18:17:00.001+03:00

Evet tam bu kelime beni tarif ediyor. Gün içerisinde nasıl bu kadar farklılık gösteriyorum. Nasıl bu kadar hızlı mod değiştirebiliyorum. Anlayabilmiş değilim; sabah gelirken şarkı söylüyorum, öğlen yemeğinde dokunsan ağlarım şimdi ise üflüyorum ve akşamda çalsın sazlar oynasın kızlar. Havaların bana ne kadar etkisi var acaba, nitekim Ankara şu an ne kış ne bahar ne de yaza girebilmiş durumda. Heran herşey olabilir hissi ile bir elimde şemsiye, bir elimde yağmurluk ve bir elimde güneş gözlüğü ... Tatil şu an o kadar uzak ki, nasıl bir tatil istediğime bile karar verebilmiş değilim. İlk üç - dört gün hamaktan kalkmadan yatmak istiyorum. Bir kitap arkasına bir tane daha ve bir tane daha sonra kendime gelmek ve yine o meşhur kafayı önüme koymak niyetindeyim. Yani halen plan peşindeyim, özür dilerim Volkicim. Benim kesin askere gitmek gerek :)))

Şu üç sorunun cevabı ne kadar da zormuş, buyrun

1- Mutluluk sizin için nedir?
2- Hayattaki amacınız nedir?
3- Ömür boyunca olmazsa olmazlarınız (5 taneden fazla olmasın lütfen) ?

Hadi buyrun bakalım, kaç haftasonu gerekecek bunların hepsine cevap vermek için ? Bana bir kaçı yetmedi, bilgilerinize ve ilgilerinize

Limon Çiçeği

Lalelerim Açmaz Oldu

2009-05-25T21:34:00.003+03:00

Yoğun bir haftasonu. Benim gibi bir insanın aile eşrafını aile ritüelleri ile ağırlaması pek ağır bir olaymış. Bu olaya niye ağır-lamak dediklerini daha iyi anladım. Evlenmek ve çoluk çocuk sahibi olmanın 2 günlük deneyimini yaşamak bile aklıma başıma getirmeme yetti. Çocuk yetiştirmek için de bir terim bulmak gerek ve içinde mutlaka "ağır" birşey olmalı.

Seğmenler parkında geçirilmiş 3 saat sonrasında, " beni parka bile götürmedin" diye ağlayan bir velede okkalı dışında ne verilir? Tabiki gidilir okkalı bir orta şeker kahve içilip sakinleşilir.

Bir bebeği sevmenin huzuruna kendinize kaptırmışken, büzülen dudaklar ve yükselen ses ile içinde bulunduğunuz huşudan çıkıp kendinize geliyorsunuz. Hatta gelmeyi bırakın, kendinizi geçip gidiyorsunuz. Ne kadar zormuş anladım.

Yine Yeni Yeniden ve Yeniden

2009-05-21T11:24:00.002+03:00

Uzun zaman oldu, yazmadım değil bu zamanda. Niyeyse paylaşmak istemedim yazdıklarımı. Bende kalsın istedim, saklamak değildi derdim de ne hissettiğimi kopuk kopuk yazmaktı rahatsız eden. Esrarengiz oyunu oynar gibi olacaktı.

Çok konuşmadım bu dönemde, genelde dinledim, sessiz kaldım, firsat buldukça kahkaha attım. Ama ne hissettiğimi, ne düşündüğümü, neye sinirlenip , neye kızdığımı anlatmadım uzun uzun. Bilmesinler değildi derdim, anlatamamaktan şikayetim.

Artık basılı fotoğrafım yok yeni yakına ait. Artık digitalleştim, herşeyim 1-0 ve yedekleme ömrüm kadar geçmişim. Bir zaman bulup derlemek toparlamak ve anıları bastırmak istiyorum. Şu an için geçmişi sadece içime bastırıyorum. Sustuğum zaman nedense hep geçmişim konuşuyor, geleceğime söz düşsün diye susturuyorum ama söyleyecek birşey bulamıyor geleceğim. Uzun uzun suskun kalacağım, ta ki onun sesini duyana kadar. Netleşip, netleştirip sesimi uzun uzun dinleyecepim bir gün.

Değişimi hissediyorum ve değişiyorum :))

Sevgiler

Yapmadiklariniz ...

2008-06-06T10:00:00.002+03:00

Birini yaptiklari icin suclamak ne kolaydir, yaptiginin yanlis oldugunu anlatmak, neden bundan dolayi uzuldugunu anlatmak... Bu kolay olani. Peki ya yapmadiklarimiz, yapamadiklarimızdan da yaptiklarimiz kadar sorumluyuz aslinda. Yapmadiklarimizdanda...

Nasil suclar insan yapmadigindan dolayi birini, nasil karsisina gecip bunu yapmadin der. Nasil yapmaliydin diyebilir. Diyemez di mi? Yaptiklarindan dolayi kirilmaya hakkim varken, yapmasini istediklerim icin hic bir hakkim yok halbuki.

Yapmanizi istediklerim var, ama yapmadiniz. Belki bu yuzden kendimi bazen ihanete ugramis gibi hissediyorum

Çiçek Açtım Yine

2008-03-19T22:28:00.002+02:00

Ben değil tabi, penceremdeki menekşe. Mor mor döktü yine güzelliğini. Paylaştı benimle. Hem de nasıl bir zamanlama. Tam onlara saksı beğenemezken. Ama saksıyı niye beğenemiyorsun demeyin sakın ! İçime sinmiyor, canım menekşeleri koyacağım saksının onlarla uyumlu olmasını istiyorum. Sonunda buldum. Ama iki tane kalmıştı, ben de daha büyük boylardan da aldım. Şimdi hepsi yeni sadece saksıları içerisinde yeni yerlerine alışıyorlar. Hergün yokluyorum, alışma iyi gidiyor. Çiçek açmışken toprak-saksı değiştirilir mi ? bilmiyordum. Eski komşum sağolsun, imdadıma yetişti ve çiçekleri küstürmeden nasıl yapacağımı anlattı. Şimdi güzel saksılarımda güzel çiçeklerim var. En kısa zamanda biberlerim, fesleğenlerim ve arpaçiçeklerimde olacak. Herşey tamam olacak ve belki bu sefer ben çiçek açarım :))

Duracaksın Bazen

2008-02-21T00:56:00.004+02:00

Ne zaman ? Her zaman değil. Ama bazen durmasını bileceksin, herkesin ortasında, ayakta Çevrene bakacaksın, farkedeceksin herşeyi yeniden. Aslında ne de kolay olduğunu, ne de önemsiz olduğunu farkedip devam edeceksin, her nerede kaldıysan. O zaman daha keyifli gelecek. Her ne yapıyorsan.

Bazen bırakacasın gidecek. Bu kadar gitmek isteyene kal desen de; demelerin etkilemez. Gidecekse, karar vermişse sen ne yaparsan yap; çekileceksin kenara. Orada durmasını bileceksin, o ne söylerse söylesin. Sonra arkasından kapatırken kapıyı; o giderken çekmemişse, yani açık bırakmışsa; beklememeyi öğütleyeceksin kendine. Sonra devam edeceksin hayata, her nerede kalmışsan.

Mutluluğu ensede hissedince, hissedince seni bir yerlerde güzel süprizler bekliyor; koşmayacaksın deli gibi. Açacaksın kollarını, bırak o gelsin sana. Ve bırakacaksın kendini, su akıp buluyor yolunu ne de olsa. Ne de olsa sen ne yaparsan yap, denize çıkacağız en sonunda.

Hani bir söz vardır: " söylesem tesiri yok, sussam gönük razı değil" , işte tam bu nokta da işte tam bu duyguda aynen bunları hissediyorum. Ne yapsam bilmeden, ne desem karar veremeden. Bıraktım, gidiyoruz cümleten...

Limon Çiçeği

Evlerinin Önü Boyalı Direk

2008-01-17T20:52:00.000+02:00

MSN'min başlığı günlerdir aynı. Teşekkürler ...

Neye mi ? Herşeye ve herkese. Öyle içimden geldiği içim, istediğim ve olduğu için, yanımda yakınımda olduğunuz için, bugün sabah kaltığım ve halen nefes alabildiğim için ... Çok yalın biliyorum, sadece teşekkür ediyorum.

Günlerce önce kendime sabahları uyandığımda bir amaç için uyanmalı insan diye diretiyorum. Ama yine sabahları kalkarken zorlanıyorum ve düşündüğüm nedende değilmiş deyip yeni bir sabahları kalkma gerekçesi arıyorum kendime. Son bir kaç gün hariç. Bunun bazı nedenleri var. Stresle dolu 3 gün olunca kendimi düşünecek pek zamanım olmadı, sabahları ise daha mutlu uyandığmı farkettim. Yani sadece günü yaşamak için kalkmak bile ne kadar basit bir amaç aslında. Sonra 3 gündür istediğim şeylerin peşinde çılgınlar gibi koşmadan olduklarını farkettim, birine dilim kızsa da içimin kızmadığını ... Yani pamuklu şeker kıvamında, hem de pembe renkli.

Astroljik falımı bile okudum acaba yıldızların bana bir oyunumu diye : ))) Herşey yolunda ve asayiş berkemal...

Teşekkürler

Sevgiler

Bitmese cümle

2007-12-30T20:48:00.000+02:00

Uzun zamandır dilime geliyor ama ne olduğunu bulamıyorum. Sanki birazdan çok afilli bir cümle çıkacak elimden, sanki birazdan bir cümle kuracağım ki hayatımın anlamı olacak . Sanki kursam o cümleyi ben çok rahatlayacağım. Sanki tam söylemeyecekmişimde unutuvermişim gibi ...

Ne çok yordu beni bu bayram, bir sürü kişi görmek, bir sürü içene giremediğim ortam-konuşma. Kısa kısa cevaplar ; "evetler", "hayirlar", "insalllahlar", "tabi tabiler". Birşeyde anlamadım 4 günün sonunda. Geldiğimde omuzlarımda ağrı, anlamaya başlanmış yeni durumlar, yarısı bilinen hikayeler, sonuca bağlanamamış replikler ... Şimdi geçti sanırım. Etkisinden kurtuldum o hengamenin. Tekrar işe güce ve kendime döndüm. Kendi hayatıma : ))

Şimdi ise yeni bir yıl, yeni yeni umutlar. Kırıklara bir sürüsü geçen yılda eklenmişti. İşte bende bu niyetle gittim aldırdım bütün kırıklarımı, sonra renk de değiştirdim. Belki unuturum kırgınlıkları, kırıklıkları diye. Belki unuturum anlatılamamış, saçma sapan oyuna dönmüş ilişki karmaşalarını, belki içim rahat eder dedim. Etti mi ? eh işte ...

Şimdi yeni yıl geliyor ya, yeni heyecanlar lazım. Peşine düşülecek hayaller, hobiler, umutlar lazım. Yeni yeni yüzler, yeni yeni güzellikler, yeni yeni yolculuklar lazım. Herkse bol güzel süprizli, sevdiklerinizle hatırlayacağınız o nadir günlerden bolca dilerim. Bu sene de bol bol görüşmek üzere.

Sevgilerle

Sussam hep sussam ...

2007-11-29T21:41:00.000+02:00

Bugünlerde konuşmaya başlayınca çenem düşüyor. Halbuki hiç de sevmem çok konuşanları. Yani öyle sürekli anlatanları. Seni konuya almadan, sana bilgi vermek amaçlı olmadan, sadece konuşmuş olmak için olan konuşmaları. Bugünlerde, "a" demek gereken yere uzun uzun cümleler kuruyorum. Farkedince kendimi toparlayıp, konuyu uygun bir kısa kesişle bitiriyorum.

Gençliğimde (lise yıllarım yani : ) şöyle sussam hiç konuşmasam diye düşünürdüm. Konuşmam gereken durumları düşünür, susarak bir çözüm getirirdim hayallerimde. Sussam ve hiç konuşmasam ne olur ? diye düşünürdüm uzun uzun. Demek ki anlatacak pek birşeyim yokmuş ya da konuşmalarım nitelikli değilmiş ki hayatımdan çıkmasını bile düşünmüşüm. Hatta bazı günler olabildiğince az konuşmaya çalıştığımı, kısa cümleler kurmaya çalıştığımı da hatırlıyorum. Belki de sessiz olsakda anlaşabileceğimizi ispat etmeye çalışıyordum. Sessizliğinde aslında bir konuşmak kadar önemli bir paylaşım olduğunu o zaman farketmiştim.

Sonra üniversite yıllarımda daha çok sevdim konuşmayı, geyik dediğim ve zaman kaybı olarak gördüğüm konuşmalardan bile büyük keyif almayı öğrendim. Zaman içerisinde durmadan koştururken, bir taraftan yaptıklarımı işlem maddesi gibi sıralıyor bir taraftan da bunların özetini çevremdeki arkadaşlarıma anlatıyordum. Sessizliğin bir paylaşım olduğunu o zamanlar tamamen unutmuştum. Sonra bir haftasonu öylece denizi seyrettiğimde, hiç konuşmadığımı farkettim. Ne olmuştu ? bilmiyorum. Ama öylece bakmak ve beklemek, düşünmek bana iyi gelmişti. Taaaa o eski günlerdeki gibi ...

Geçen hafta seyrettiğim Yaşamın Kıyısında bir karakteri görünce sanki o hayal ettiğimi gördüm. Çocuğu oynayan karakterden bahsediyorum. Hani gerekmedikçe konuşmayan, ve konuşmak zorunda da hissetmeyen o karakteri. Filmin son sahnesinde bu çocuk sahile oturup babasını beklemeye ve bundan dolayı acele etmediğini görünce ise aklıma o haftasonum geldi. Ara sıra kendimde yakaladığım ruh halini gördüm sanki. Bir çeşit yansıma sanki ...

Ama bu aralar hiç öyle değilim. Bu aralar henüz 30 cm'den kısa olduğum zamanlardaki gibi sürekli konuşan soran soruşturan ruh hali içerisindeyim. Yine o zamanlardaki gibi zamanı kovalamiyorum. Hatta zamanın pek farkında da olmuyorum. Yapmak istediklerimin saatini tutmamak da insana iyi geliyor. Ne şanslıyım değil mi ? Geçici olduğunun altını çizeeyim : ))

Limon Çiçeği

Yenileniyorum ..

2007-11-06T20:49:00.000+02:00

Her doğum günü bana yeni bir başlangıç gibi gelir. Oturup bir sene neler olduğunun, gelecek sene neler olmasını istediğimin bir arada ilk defa düşünüldüğü yazıldığı bir gündür. Ama her başlangıç gibi bitişden biraz uzak, başlangıca daha yakındır bugün. Yeni bir yaş beni bekliyor. Hergünü, her anını yaşamam için... Ben acele etsemde, ben yavaş hareket etsemde zaman yine aynı hızında bu yaşımıda bitirecek; neyseki geriye yaşanmışlıklar kalıyorda bir hayal görmediğimi anlıyorum.

Efendim, bizim oralarda ( ne çok demeye başladım) "koca" kelimesi erkek eş anlamı dışında da kullanılır. Anlamı büyük demektir. Ama öylesine büyük değil, şöylesine "bbbüyyyyyüüükk" demektir. Mesela koca çınar dediğimizde sadece büyüklüğünü değil aynı zamanda heybetini de anlatır bu kelimecik. Ben de bir zamanlar çocukların ablası iken sonra teyzesi/halası oldum. Çok yakınlarda da koca teyze/koca hala olacağım sanırım.

Efendim gelelim geçen yıla, neler değişti hayatımda:

- dişlerim

- amerika doktora hevesim

- işim/kariyerim/kariyer hayallerim

- evim

- arabam

- ev arkadaşım

Bayağı birşeyler olmuş di mi ?

Elimde neler mi var ? Kayde değer bulunup yazılmış günler, yazılmamış yaşanmış günlerle birlikte. Alınıp bir kenara atılmış eşyalarla, kırılana/yırtılana/bozulana kadar kullanılmış eşyalar. Hüzünlenilmiş günlerle, neşelenilmiş anlar, kahkahanın dibine vurulmuş akşamlar. Yeni güzel insanlarla, hayatımda olmadıkları için binlerce kere şükrettiğim kötüler. Açılıp içilmiş gazozlar gibi, bakılıp alınmamış dondurmalar. Kabuğuna kadar yenmiş karpuzlarla, hırsı alınamamış öfkeler. VE daha neler neler. Bundan sonrası mı ? Bilmem, bir sonraki durağı bilmeden bir otobüse binmişim pencereden olana bakar gibiyim. Kontağı çalıştırmış ama nereye gideceğini bilmez gibi ...

Bu sene de bana güzellikler getirsin, bugün bir kapının eşiğinde hissediyorum kendimi. Bir rüya başlayacak gibi, beklenen en heyecanlı sahneler geliyor gibi, birazdan çok eğleneceğim bir arkadaş ortamına girecek gibi, uzun zamandır denize girmemişken denize atlayacak gibi, bütünn gün oruçluymuşumda ilk lokmayı alacak gibi ... İçimde öyle tarif edemediğim, güzellikleri barındran bir duygu var. Bu duyguyu her sabah kalktığımda hissetmeyi öyle çok isterim ki ! Hastalıktan yeni kalkmışım, uzun zamandır görmediğim evime gelmişim, yıllar sonra ilk defa uykumu almışım gibi ... Yeni yıl, yeni yaşım hoşgeldin. Ne iyi ettin de geldin. Bak beni öyle çok mutlu ettin ki! Hoşgeldin, sefalar-güzellikler getirdin...

Şimdi ben sana teslim olsam, teslim etsem kendimi sen hep güzelliklerini göstersen ne güzel olur di mi ?? İyi ki doğmuşum di mi ?

Limon Çiçeği

Zamansızlıkda var bir yerlerde biliyorum ...

2007-10-25T18:19:00.000+03:00

Ne zaman Zeynep'e gitsem gözüme çarpıyor o heykel. Öyle doğalından sarmaş dolaş olmuş bir çift. Öyle farklı bir ahşapbiblo ki ! Benim burada anlatma çalışmalarım biraz boş kalıyor. Öyle içten sarılmışlar ve sarılışları öyle uyumlu ki! Sankiyıllardır sarılmışlar, sanki yıllarca da sarılacaklar gibi. Sanki bir birlerini bırakmamak için sıkı sıkı tutuyorlar birbirlerini,ama öyle boğarcasına da değil. Ve sanki bütün bu sarılmalardan hiç şikayetçi değiller. Sanki hiç elleri ayakları uyuşmuyor, sanki boyunları hiç ağrımıyor, hallerinde öyle rahatlar ki !

Bu biblo daha sonra hep Brancusi'nin The Kiss heykelini hatırlatıyor. Bir yerlerde okumuştum herhalde, daha sonra Philedelpia Sanat Müzesinde de gerçeğini görüp ona da öylece bakakalmıştım. Nasılda bir birlerini tamamlamışlardı ve bu tamamlamada ayrılmanın a'sı bile yoktu. Sanki hep oradaydılar ve ben arkamı dönüp gitsemde, birazdan yangın çıksa da onlar orada hep öyle kalacaklardı. Zaman duygum şaşmış, ama böylesi zamanı şaşmış bir sarılışı istemiştim.

Şimdi bu iki heykel beni benden alıp yine zamanın olmadığı, sarılışların bir ömür sürdüğü bir diyara götürdü. Ne zaman gelirim bilinmez ...

Limoni

Bir anın tadına varmama var...

2007-10-21T18:58:00.000+03:00

Bir zamandır yine anları kaçıyorum. Yine yarına, sonraya, bir saat sonrasına, eve gidincesine dalıyorum. Oturup bunları düşünürken bu anlarımı da kaçırıyorum. Sürekli kendime bunu telkin etsemde bir şekilde uçup gidiyorum. Bir türlü de geri gelemiyorum. Ya ben daha gelemedim mi ? gittim mi ? bilemedim.

Bir şeyi çok istersem olur onu biliyorum. Siz de bilin olur mu ? İnancı ( ama güzel şeylere) hissetmek nasıl da büyük bir güç. Ben şimdi o gücü, o tutkuyu özledim. Acil olarak bu durumdan sıyrılmam gerek. Hatta tamda sonbahar geldi, melankolik olmadan sıyrılmalıyım. Hasta olma bahanemde yok, ama halen çok uyuyorum. Bakalım bu hafta neleri değiştiriyorum.

Herkese güzel bir hafta

Limon Çiçeği

30 Ağustos Zafer Bayramı

2007-08-30T09:20:00.000+03:00

Bugünlerde ne kadar da önemli bir gün. Bu kadar siyasi olaylardan sonra umarım Atatürk'ün ilkeleri gerektiği saygıyı görürler ve kendi emellerine hizmet edecek şekilde yorumlanmazlar. Bunca zaman sonra ezbere bildiğime inandığım gençliğe hitabeyi okumaya çalışınca arapça kelimeleri karıştırdığımı ve bazı kelimelerin ise ne anlama tam olarak gelmediğine karar verdim. Tekrar üzerinden gitmek gerekir ise :

Ey Türk gençliği!

Birinci vazifen, Türk İstiklâlini, Türk Cumhuriyeti’ni, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.

Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin, en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek, dahili ve harici bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklâl ve Cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkan ve şeraitini düşünmeyeceksin! Bu imkan ve şerait, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalalet ve hatta hiyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri şahsi menfaatlerini, müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bitap düşmüş olabilir.

Ey Türk İstikbalinin evladı!

İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi vazifen; Türk İstiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır!Muhtaç olduğun kudret damarlarındaki asil kanda, mevcuttur!

20 Ekim 1927
K.ATATÜRK

Atatürkçü düşünce derneğinin internet sayfasından aldığım, Ord. Prof. Dr. Hıfzı Veldet Velidedeoğlu’nun günümüz Türkçe’sine uyarladığı Gençliğe Hitabe ise:

"Ey Türk Gençliği!

Birinci ödevin Türk bağımsızlığını, Türk Cumhuriyetini sonsuza dek korumak ve savunmaktır.

Varlığının ve geleceğinin biricik temeli budur. Bu temel, senin en değerli (güven) kaynağındır. Gelecek de, yurt içinde ve dışında, seni bu kaynaktan yoksun etmek isteyecek kötüler bulunacaktır. Bir gün, bağımsızlığını ve cumhuriyetini savunmak zorunda kalırsan, göreve atılmak için içinde bulunacağın ortamın olanak ve koşullarını düşünmeyeceksin!Bu olanak ve koşullar çok elverişsiz olabilir.Bağımsızlığına ve cumhuriyetine kıymak isteyecek düşmanlar, bütün dünyada benzeri görülmedik bir yenginin temsilcisi olabilirler.Zorla ya da aldatıcı düzenlerle, sevgili yurdunun bütün kaleleri alınmış, bütün gemi yapım yerleri ele geçirilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve yurdun her köşesine eylemli olarak girilmiş olabilir. Bütün bu durumlardan daha acı ve daha korkunç olmak üzere, yurdun içinde yönetim başında bulunanlar, aymazlık ve sapkınlık ve üstelik hainlik içinde bulunabilirler. Dahası, yönetim başında bulunan böyleleri, kişisel çıkarlarını, yurduna girip yayılmış olan (dış) düşmanların siyasal amaçlarıyla birleştirebilirler. Ulus, yoksulluk ve darlık içinde ezgin ve bitkin düşmüş olabilir.

Ey Türk geleceğinin genç kuşakları!

İşte bu ortam ve koşullarda bile ödevin, Türk bağımsızlığını ve cumhuriyetini kurtarmaktır.Gereksindiğin güç, damarlarındaki soylu kanda vardır."

Güzel bayramlar

Limon Çiçeği

Evet istemenin gücü

2007-08-26T18:35:00.000+03:00

Kişisel gelişim kitaplarından fırlamış bir başlığım var değil mi ? Evet, çok okuduğumdan değil sadece bir önceki yazımda istediğim şeyin şu an gerçekleşiyor olmasının mutluluğu benimkisi. Dışarıda yine rüzgar var, sertçe esiyor. Bir de buna yağmur eklenmeye başladı. Birazsan güneş tamamen etkisini kaybeder ve iç anadolu mevsimi etkisi ile hava daha da bir soğur ve ben kahvemi kaptığım gibi balkondayım.

Dün annem yayladan haberler verdi. Orada da yağmur yağıyor ve ince hırkalarını giymişler. Hoş bizim orada ince hırka yerine yelek daha çok kullanılan birşeydir ama benim gibi çok üşüyenler için yelek pek faide etmez ve hırka her zaman tercih edilir. Bir de yaylada evlerin çatıları eskiden (artık pek olmuyor ya) çinkodan olurdu. Yağmur yağdıkça tık tık seslerini duyarsınız, bir çeşit terapi gibi : ))

Ya ben garip oldum yine, böyleyim bugünde işte ...

İstemenin büyüsüne devam, bir de şu yolculukla ilgili işlemlerin biran önce halledilmesini istiyorum :)) Sonra bilgi kapsüllerinden :)) Daha çok var aslında istediğimde şimdilik düz geçelim... Güzel bir hafta

Limoni

İstiyorum

2007-08-24T17:33:00.000+03:00

Artık ne de rahat söylüyorum bu kelimeyi. İstiyorum, belki ne istediğimi kesin bilmemin etkisi belki de elde edemesemde yaşayacağımı bilmemin etkisi. Bir zamanlar bunu sesli söyleyemezdim, kalem defterle bekleyenler kayda geçirecek ve ben yapamazsam cezalar verilecek sanırdım, her bakış bunu bilerek bakacak sanırdım. Şimdi olur olmaz şeyleri istiyorum. Hem de olur ve olmaz ...

Şimdilerde, polarıma sarılacağım, saçlarıma rüzgarların girdiği, serince bir yerde dalgalanan denizi seyretmek istiyorum, öyle bir saat iki saat değil ama, güncelerce, ben dur deyinceye kadar, dalgalar beni kendime getirinceye kadar. Sıcacık kahve fincanıma sarılıp kokusunu içime çekesim var. Sonra polarımın ceplerine ellerimi atıp, rüzgardan sulunan gözlerimi silesim var. Var işte, benim böyle dağı tepeyi ormanı yağmurlu havada ayağımda botlarımla seyredesim var.

Yurttayken çok yapardım, sabah erkenci kuşu yine 6-7'de kalkardı. Tabi o zaman oda da 4 kişi, çıt demeden atardım kendimi yurdun önüne. Bir iki kedi, uçuşan bir kaç çınar yaprağı, belki bir görevli ortalıkta ... Öndeki merdivenin başına bağdaşı kurup, sıcacık kahveyi içmek ve gelen günden isteklerini sıralamak, yüzünde oluşan gülümseme, kendinden memnun olma hali ... Ahh ne çok özlemişim bunu .

Şimdilerde küçük balkonumda yapıyorum sabah erken kalkma, yetişirsem güneşin doğuşunu seyretme, güneş gelmeyen serin balkonda kahve içmece ve yine yeni günden isteklerimi isteme. Bu arada havanın nemli olmasından mı ? yoksa eğim olaylarından doalyı mı güneş uzun mor-pembelikten sonra doğuyor. Vanilla-sky tadında kalıyor bir müddet. Güzel oluyor. Ben bir zamandır sabahları kahve içmiyordum. Hem kahvaltı etme isteğimi alıyor, hem sağlıksız hem de vucuduma iyi davranmak adına içmiyordum. Ama istiyorum, seviyorum ben bu işi... Mis gibi kahve, ahh bir de filtre olsa kahvem değmen keyfime. Yine de şükretmek lazım, kahveme, balkonuma, sabah uynan kendime , beni okuyan sizlere ...

Güzel bir haftasonu geçirin, kendinize 5 dk da olsa tatil verin, geçin güzel bir manzaranın karşısına ve duygularınızı dinleyin. Umarım benimkiler gibi sizede güzel şeyler söyler ve gülümsemenizi sağlar.

Sevgilerle

Limon Çiçeği

not: yeni iş arkadaşlarıma en doğal halimi de gösterdim, hani hafif sımarık biraz geveze biraz çok bilmiş... Önce bir afalladılar, sonra baktılar yapacak birşey yok ve kabul ettiler, evet yeni iş arkadaşlarım benim bu halimi de kabul ettiler :)))

Ve yeni yeniden Mehmet Günsur

2007-08-18T11:01:00.000+03:00

Bilenler bilir benim bu şahsa karşı bir zaafım var. Beyaz gelincik dizisine de başlamama vesile olan kendisidir. Her ne kadar daha sonra diziyi bıraksa ve ben konu - oyunclular açısından sevdiğim için izlemeye devam etsemde, kendimi yarı yolda bırakılmış gibi hissettiğim gerçeğini değiştiremez.

Şimdi yeni biz dizide yine TMCnin çatısı altında karşımıza çıkıyor. Bıçak sırtı. Fikret Kuşkan ve Nejat İşler ikilisini Mustafa Hakkında Herşeyde sevmiş, beğenmiş, oyunculuklarını takdir etmiştik. Şimdi sıra geldi bunun katlanan kadrı ile dizi haline. Süper bir şey olacağına inanıyorum ve dart akşamım dışında bir zamanda olması için sabırsızlanıyorum.

Bilginize ...

Limon Çiçeği

Geçenlerde sordum kendime ?

2007-08-16T15:17:00.000+03:00

Nasılsın? diye . Uzun uzun baktı yüzüme, anlamadı, ne sorduğumu. Tekrar sordum, nasıl hayat ? yine baktı ... Göz kırpıştırdı, yoksa dondu kaldı derdim. İyiyim dedi ezberden, iyiymiş yani. Birşeylerin olduğuna inanamaz durumdaydı, kendini dinlemez ve başka alemlerde gibi yani.

Kafamda tilkiler birbirlerine geçmiş hepsi başka yöne gitmeye çaılıyor sanki. Derken biri "nasılsın ?" dedi. İçimden ben mi ? demek geçti, bana mı sordun? birşey diyemeden baktım bir zaman, sonra uyandım ve iyiyim dedim. Hastalığın seni terk etmeye karar verdiği sabah uyanmışım gibi.

Nasıl geçer bu öfke içimde dedim, her saniye yeniden yeniden yaşarken arka arkasına gelen ters olayları, anlaşılamamayı ve daha kötüsü madurun tek ben olduğum durumu. Neyden bahsediyorum anlamıyorsunuz tabi. Tek derdimden bahsediyorum, dişlerimden. Biri nasıl bu kadar vurdum duymaz olur ki ! Bir hafta önce karşımda şemkiren ve ben her ay senin muayeneni düzenli yapıyorum diyen adam nasıl böyle tatile gidip ben 2 hafta sonra geleceğim bekle diyebilir. Ve bunu yüzüme bile demeyip sekreterine arattırır. Daha fenası nasıl sizin zamanınızı bu kadar rahat çalabilir ve tedavinizi %50 artırabilir. Ve bu tedavi sizin bütün görüntünüzü etkilerken veya nasıl tedavi süresini bu kadar yanlış tahmin edebilir. Nasıl ? nasıl ? ... tek cevabı var güvendiği birileri var demek ki ! eee benim babamda bilir kişi olsa ve camia bilse herhalde bende bu kadar umursamaz olurdum, bu kadar hastalarımla ilişki sorunlusu olurdum, bu kadar sosyal zeka özürlü olur, kendimi hastalarımın yerine koyma duygusundan yoksun olurdum. Ve herşey maddi olurdu, müşteri ilişkisine dönerdi.

İşini iyi yapan insanlar istiyorum. Şikayet etmekten bıkmış, sorundan çözüme yönelmiş, karşı tarafın yerine geçebilen ve kendi doğrularını sorgulayan.

Size önerim bir gün bir yerlerde Hakan Demirel'i ortodontide veya herhangi bir diş olayında tavsiye ederse kendisi felaket yalancı biridir. Aman - sakın... koşarak kaçın derim. Aksi halde bir hastanın umursanmamasına, zamanının çalmasını önemsememesine şahit olursunuz. Ve sadece paranızı verdiğiniz müddetçe ilgilenilirsiniz, para ödemeniz bittiği anda artık bir yük, fazlalıksınız. Dikaat diyorum dikkaaattt ...

Limon Çiçeği

I am in ...

2007-08-13T06:10:00.000+03:00

Trinity bunu söylediğinde, çoğu zaman kendimi ifade edemediğim cümlenin bu olduğunu düşündüm. Şu anda da beni ifade ediyor. "Back" değil kesinlikle "in" ...

"Geldim" , gidişi çağrıştırıyor ya sevmiyorum ondan. Oysa her geliş bir başlangıçsa, ki bence öyle, içinde gitme barındırmasa daha güzel olacak, daha az canımı yakacak sanki.

Yeni bir iş yeni ortam, yeni insanlar ve öğrenilecek yeni konular. Bolca yeni var hayatımda, bende olabildiğince yenilenmiştim tatilde. Yepten yeniyeyim yani. Tatil detaylarına girmeyeceğim güzel olduğu kadar buruk, buruk olduğu kadar yazıkmış dediğim olaylar oldu. Ama ben dert etmedim, salladım, atladım, yok saydım... Bu yok saymayı ben çok güzel yaparım. Canımı sıkan birşey varsa yok sayabilirim, tabi herşeyi değil ama genel olarak yok sayarım. Benim için önemli ise olay veya kişi işte o zaman durur, geri adım atar ve sorunu ele alırım. Önem verdiklerimi de yok saymaya başlayınca anlayın ki artık eski öneme sahip değiller, yani ben anlayayım ki : )

İçimdeki boşluk doldu mu derseniz hayır! ama şu an o boşluğu hissedemeyecek kadar yoğunlaştım. Birşeyleri ertelemeyi sevmem, ertelemektense , kafamda dönüp durmasındasa kalkar yaparım. Taki geçen sefere kadar, ertelemek yerine unuttum; telefon geldiğinde ancak hatırladım, beynimde hakim olamadığım olaylar oluyor... durun diyorum durmuyoo, rüya bile görüyorum.

Ben ciddi ciddi değişiyorum ...

limon çiçeği

Kendim Olup Geleceğim

2007-07-27T11:57:00.000+03:00

Duygularıma güveniyorum. Neden öyleler bilmesemde, olaylar dönüp dolaşıp içimde hissettiğime geliyor. Ama hep onlara göre yaşamakta bana garip geliyor. Yüzyıllardır mantığımı, aklımı ve somut değerlerle yaşayınca; tabiri caiz ise hocam "koyverip" yaşayamıyorum.

Artık gitmek için hazırım, tek yapmam gereken valizin fermarunu çekmek; sonra gitmek. Hiç bir gidiş elini kolunu sallaya sallaya olmuyor malesef. Hep giderken birşeyler de götürüyor insan. Ne kadar az götüreyim desemde, bir yığın oluveriyorlar. Bu seferde öyle, sakin sakin gidemiyorum. Elimin altındaki herseyi veremiyorum. Bu da senin olsun, bu oyuncakları sen al, bu çiçek sana kalsın... Denmiyor işte.

Ama yaşamışlıklarımda dönüp dönüp gözümün önüne geliyor. Her birine sıkı sıkı sarılıyorum. Unutmaktan korkarcasına. Bir taraftan hani diyorum, taşımayacaktın onca şeyi, hatta sürümeyecektin. Yapamıyorum, illaki sırtlayıp fazlaca birşeyleri giderken götürüyorum.

Tatilim başlıyor, gidiyorum. Ben olup geri geleceğim. Geri geldiğimde ise yenilenmiş bir ben olacak karşımda . şimdiden neler yaptığımı anlatayım : ))

Bol bol uzun oturulmuş olacak, şapka başımda esinti olan heryerde saatlerce kalacağım. Yapacaklarımı düşünmeyeceğim. Sabahları erken kalkıp, geceleri bol bolyıldız seyredeceğim. Yıldızlara anlamlar yükleyip, kendimi yenieleyeceğim onlardan gelen ışıklarla. Ne şanslıyım, dolunay ve akşam doğuyor.. Ona da bakacağım bol bol, içimdeki boşluğu da temizleyeceğim. O da atık torbası değil, sade ve temiz olarak içimdeki boşluk olacak. Sonra güzel şeyler düşüneceğim. Güzel şeyler yiyeceğim. Bisküvi, kızartma, kuru, yağlı ve hazır şeyler yemiyeceğim. Asit içmeyeceğim. Belki detoks bile yaparım, ama denizin insanı nasıl acıktırdığını bildiğimden pek emin olamadım. Manzaraları aklıma yazacağım. boyalarımı ve resim defterimi götürüp onlarla oynayacağım, fotoğrfa makinamı götürüp bir dalın onb,n fotoğrafını çekeceğim. Güzel şeyler yapacağım. Yapacak birşey bulamazsam arkadaşlardan birine gıdık atacağım :))

Biraz bekleyin, ben kendim olup geri geleceğim.

Limon Çiçeği

Başlıyoruz

2007-07-13T16:22:00.000+03:00

Evet, başlıyoruz.

Tatil planı yapmaya başladık. Nereleri gezelim, görelim. Hem de dinlenelim, öyle beach club - tekno club insanları olmadığımızdan sakin sessiz bir tatil istiyoruz. Kimseye itişmeden, tepişmeden, sinir olmadan. Sonrası hepimiz için çok daha eğlenceli olacak. Üç kız gidiyoruz tatile, hep sevdiğim ve aynı frekansta olduğum kişiler bunlar. Çok eğleneceğimizi şimdiden biliyorum.

Ben geçen hafta gittiğim Cunda'da yakalıadğım fotoğrafı paylaşmak istiyorum. Tam bu saatlere yakın bir şey dürtüyor ve uyanıyorum. Sonrası malum.

Haftasonu annemin yanına gidiyorum, yeni evinde ziyaret edeceğim ve bensiz nasılmış hayatı ona bakacağım. Umarım neşeli ve huzurlu bulurum.

Dartla ilgili de güzel gelişmeler var, hayatım güzelliklerle değişsin diye öyle içten söylemiş olmalıyım ki, bir hareketlilik sormayın gitsin : )

Memnunmuyum, kesinlikle evet.

Ablam geçen gün bana teşhis koydu, çok çoşkulu ve heyecanlı bir kişiymişim. Ve insanların mutlulukları ile mutlu olan bir yapım varmış. Evet dedim ondan, işte tam bu yüzden en yakın arkadaşım doğum yaptığı için günlerce gülümsedim ve işte tam bu nedenle bir arkadaşım evleneceği için havalara uçtum. Öyleyim valla... Bu beni iyice çözdü : ) tehlike arz ediyormu acaba : )

Limon Çiçeği

Yeniden Başlamak Hevesim Var...

2007-07-06T14:59:00.000+03:00

Aynen öyle oldu yeniden başladım ve başlıyorum. Ev hikayesi belli zaten, artık yeni bir ev arkadaşım ve yeni bir ev var. Onun raflarını, dolaplarını keşfettim. Kendime sığmak için yer açtım. Sonra yerleştim.

Derken işle ilgili gelişmeler hayal ettim, hayal etmemle bir kaç gün içinde istediğim ilanı gördüm. Sonra görüşmeler, görüşmeler. Şu an prensipte anlaştık ve sıra geldi diğer konulara. Bu arada yeni işim ve iş yerimden çok ciddi olarak etkilendim.

Dün akşam hayatımda olmasını istediğim kişi (X kişi, belirli biri değil yani) için kurgular yaptım. Bıdı bıdı saydığım özellikleri gerçekten istiyormuyum diye sordum. Halen de kafam karışık. Önce karar vermem gerekiyor ki, gerisini getireyim.

Öyleyim işte, yeni büyük bir dünyada bütün donanımlarımla başladım yaşamaya. Ve her sabah güneşin doğuşunu seyredebildiğim bir evim var. Balkonuna çıkarken kahvemi, minderimi ve şalımı alıyorum. Sonra güneş doğuyor, biraz onunla konuşuyorum. Sonra günlük işlere başlıyorum. Tabi bu dediklerim 17.20-30 arasında oluyor. Şimdide güneşin doğuşunu, batışını seyredebildiğim benim olan büyük bir ev istiyorum. Bakalım bu istediğim ne zaman olacak :)))

Yürekli olup herşeyi istiyorum :))

İsteyenin bir yüzü, vermeyenin iki yüzü kara ne de olsa

sonra en büyük beşiktaş :))

Birşeyler Yazasım Var ...

2007-06-14T08:59:00.000+03:00

Bugünlerde dilime gelenler var, sonra unutup geçtiklerim... Nereden başlayacağımı bilemediğim konular var, artık düzenlemekten bıktığım işler ve kişiler. Yoruldum mu ? Umursamaz mı oldum hiç anlamadım. Birşeyler yapasım var, yenisinden ve ilerisiden. Sezen'in dediği gibi "buralardan gidesim var, yeniden başlamak hevesim var". Tabi bir yere gittiğim falan yok, hatta tatilimde nereye gideceğimi bile bilmiyorum. Sanırım o yüzden gitmeyeceğim bile ... Kafam mı karışık, nedenlerim mi yok bilemiyorum. Sakin son haftasonum gibi geliyor bana, sonra taşınma - taşıma - değişme ve değiştirme işlerine başlayacağım. Haberlerini veririm.

Limoni

Güzel Haberler

2007-06-06T16:47:00.000+03:00

Bilmediğim birşeyler oldu, açılması için bunca zamandır ittirdiğim kapı sanki açıldı ve hayatım değişmeye başladı. Planlarım olmadan herşey bu kadar güzel gidebildi ve gitti. Herşeye teşekür ederim.

Daha da bitmedi, sonra çevremdekilerden güzel haberler almaya başladım.

Önce çok sevdiğim bir arkadaşımın güzel haberini aldım, deli gibi gün boyu sanki ben evleniyormuşum gibi sevine sevine gezdim. Herkesler anladı güzel bir haber olduğunu ama kimselere söylemedim. Bencillikti belki ama ben kendimde taşımak istedim. Gün boyu ve hatta gece ..

Sabah bir mesaj ile uyandım, yeğenin erken geldi, teyzesini görmek istiyor diye... Daha 7 haftamız vardı oysa, ben ilk dereceden teyze olamayınca evlenen arkadaşlar bana teyze oldurma sözü veriyorlar, sağolsunlar :)) Haftasonu bebişimizi göreceğim, küçücük bedenini, yumuk yumuk ellerini... Sonra adımlarını, kelimelerini, güzel günlerini, huzurlu gülücüklerini ve hayata dair ne yaşamayı seçerse o hallerini :))

Daha önce yazdığım bir kaç satır vardı, ben onları olur olmadık yerde kendime tekrar ederken biraz uyarladım :

" N'onca yaşarsan yaşa
Aşktır geriye kalan
Öldüğünde aşk yoksa
Senin yaşadığında yalan "

Nasılım ama ??

Herkese iyi dileklerimi, güzel hislerimi gönderiyorum ...

Limoni

Aşk ...

2007-05-23T08:39:00.000+03:00

Düzenli olarak takip ettiğim çizgi serisindendir. Buyrun...

Ne dedi ?

2007-05-22T10:59:00.000+03:00

Diyor ki Hacı Emmi;

"n'onca yaşarsan yaşa
sonunda ölümdür kalan"
Boşşvverrr,
sen bunlara
kula'sma adamım,
öldüğün an,
ölümde yalan

Mustafa Ahmed

Bu Kadar mı Tutar ?

2007-05-18T17:12:00.000+03:00

Ben böyle testleri yapmayalı çoook zaman olmuştu. Henüz kendimin ne olduğuna tam emin olmadığım zamanlarda yapar, tuttu veya tutmadı diyerek kendimi onaylar/onaylatırdım. Cuma günü bu saat olunca, geyik gönderilen epostalara bakmaya başladım. Açık açık yazayım, sizden günde 2-3 adet herkese gönderilen mesajlardan geliyorsa, muhtemelen okumadan siliyorum. Ama ayda yılda bir gelenlerdenseniz, mutlaka okunacaklar arasına alıyorum. Spam'e kendimce dur diyorum işte.

Neyse dağılmayalım.
Yaptığım test şudur:

1- Kız/erkek arkadaşınızın evine doğru gidiyorsunuz. Eve ulaşmanın iki yolu var. Bir tanesi dogrudan eve götürüyor, hızlı ama çok sıkıcı bir yol. Diğer yol ise daha uzunca fakat etrafta görülecek ilginç dükkanlar, güzel bir manzara ve renkli insanlar var. Sevgilinize gitmek için hangi yolu seçerdiniz?

2- Yolda 2 gül bahçesine rastladınız. Bir tanesi kırmızı güllerden diğeri beyaz güllerden oluşmuş. Sevgiliniz için 20 adet gül koparmaya karar verdiniz. Kaç tane kırmızı, kaç tane beyaz seçerdiniz? (isterseniz hepsini tek bir renkten seçebilirsiniz)

3- Sonunda eve vardınız. Arkadaşınız kapıyı açtı. Sevgilinizi çağırmasını rica edebilirsiniz yada kendiniz girip onu alabilirsiniz. Hangisini yaparsınız?

4- Sevgilinizin odasına gittiniz ama orda kimse yok. Gülleri orda bırakmaya karar verdiniz. Pencerenin yanına mı yoksa yatağın üzerine mi bırakırsınız?

5- Gün bitti ve artık yatma zamanı. Sevgiliniz ve siz ayrı odalarda yatıyorsunuz. Sabah uyanma vakti gelince, sevgilinizin odasına gidip bir baktınız. Sevgiliniz hala uyuyor mu yoksa uyanık mı?

6-Artık kendi evinize dönme zamanı. Kısa yolu mu yoksa uzun yolu mu tercih edersiniz?

Benim cevaplarım:

1- Tabiki kısa yolu seçerim:

Yorum: Yol, sizin aşka karşı nasıl bir tavır aldığınızı gösterir. Eğer kısa yolu seçerseniz, çabuk ve kolay aşık olan bir tipsiniz. Eğer uzun yolu tercih ediyorsanız kolay kolay aşık olmuyorsunuz ve uzun zaman geçmesi gerekiyor.

2- 20 adet kırmızı:

Yorum: Kırmızı güllerin sayısı ilişkiye ne kadar kendinizden verdiğinizi ve beyaz güllerin sayısı karşılığında ne kadar beklediğinizi gösterir. Örneğin, 18 kırmızı ve 2 beyaz tercih etmişseniz, %90 veriyorsunuz ve karşılığında sadece %10 bekliyorsunuz demektir.

3- Gider kendim alırım:

Yorum: Bu soru sizin ilişkideki problemlere karşı nasıl yaklaştığınızı gösteriyor. Eğer arkadaşından rica etmişseniz, o zaman problemleri yok farzetmeyi tercih ediyor ve bir şekilde kendi kendine çözümlenmesini bekliyorsunuz demektir. Eğer kendiniz gidip almış iseniz, o zaman biraz daha direk bir insansınız ve sorunları hemen çözmeyi tercih ediyorsunuz.

4-Yatağa:

Yorum : Güllerin nereye bırakıldığı sevgilinizi ne kadar çok görmek istediğinizi gösteriyor. Yatağın üzerine bırakmak, onu görmeyi çok istediğinizin göstergesi, buna karşılık pencere kenarına bırakmak görüşmesenizde olur anlamına geliyor.

5- Uyuyor, kıyamam :))

Yorum: Bu soru sevgilinizin kişiliğine nasıl yaklaştığınızı gösteriyor. Eğer onu uyurken buluyorsanız, sevgilinizi olduğu gibi seviyorsunuz. Eğer uyanıkken buluyorsanız, sizin için değişmesini bekliyorsunuz demektir.

6- Uzun yolu :

Yorum: Eve dönüş yolu bir insana ne kadar süre aşık kalabileceğinizi gösteriyor. Eğer kısa yolu seçmiş iseniz genelde aşklarınız çok çabuk bitiyor demektir. Eğer uzun yolu seçmişseniz bir ilişkide aşkınızın daha uzun süre devam edeceğini gösteriyor.

Yaa ben daha napiyim ??

Limon

Çilekli-Muzlu Çikolatalı Tart ve Anneler Günü

2007-05-14T16:45:00.000+03:00

Bütün annelerin ve anne adayların anneler günü kutlu olsun. Umarım çok güzel sevgi sözleri duymuş, güzel süprizler olmuş ve güzel hediyeler almışsınızdır. Bizim anneler günümüzde pek yoğundu. Annem ve çevredeki anneler ile hediyeleşmeler, görüşmeler arasında geleceğin anne adayı olan bana bile hediye geldi.

Ben de bu güzel gün ve verilmiş 3 kilo hatrına ne zamandır istediğim çikolatalı tartı yaptım. Tartın kreması için Pastacının verdiği tarifi kullandım ve bundan böyle kesinlikle artık tek krema tarifim var.

Önce tartın hamurunu yapıyoruz, o pişerkende kremayı.

tart hamuru:

malzemeleri:

- 1.5 su bardağı un

- 100 gram oda sıcaklığında veya eritilmiş tereyağı

- 3 çk pudra şekeri

- 3 çk kakao

- 1 yumurta

- 1 paket hamur kabartma tozu

Bütün malzemeleri sıra ile birine karıştırıyoruz. Ben şu sırayı takip ettim; yağ + yumurta + şeker + kakao + un + kabartma tozu. Sonra bir güzel yoğurup, yağlanmış tart kalıbına yayıyoruz.Çatalla delikler açıyoruz ve üzerine yağlı kağıdı serip kuru baklagillerden koyuyoruz. Böylece kabarmasını engelliyor. Önceden ısıtılmış fırında, 150 derecede 35-40 dakika kadar pişiriyoruz.Soğumaya bırakırken bizde enfes kremanın yapımına geçiyoruz.Buyrun geçelim.

krema malzemleri:

- 1 su bardağı süt

- 1 paket süt kreması (200 ml)

- 2 yk nişasta

- 5 yk toz şeker

- 3 yk kakao

- 2 yumurta

- 1 fiske tuz

- 1 paket vanilya

Vanilya hariç bütün malzemeleri altı kalın bir tencerede koyup, karıştırıyoruz. Sonra kısık ateşte kaynayana kadar karıştırarak pişiriyoruz. Kaynadıktan sonra karıştırmaya devam ederek 3-4 dakika daha pişiriyoruz. Sonra soğuk suya oturtarak, vanilyayı ekleyip karıştırıyoruz. Ben mikser ile karıştırıyorum, tel de aynı işi görür. Soğumaya başladığında streç ile kapatıp dinlenmeye bırakıyoruz.

Soğuyan tartın üzerine kremanın büyük bir kısmı dökülür ve düzleştirilir. Geriye kalanına küçük küçük doğranmış çilek, muz eklenerek en üste dökülerek düzeltilir.

Sonra benim gibi fotoğraf makinesinin azizliğinin farkına varmdan bir güzel fotoğrafları çekilir ve yenilir. Sonra ise fark edilirki, hafıza kartından okuyamıyorum. Kurtarabildiğim tek fotoğraf ise üstte. Tabi bu işin şakası, umarım sizin başınıza böyle birşey gelmez.

Afiyet olsun.

Saymaya Dermanım Yok

2007-05-11T11:38:00.000+03:00

Dün diş tellerimin günüydü. Beklediğim 5. ay da bitmiş ve ben güzel haberleri almak için akşam üzeri Hakan'a gittim. Mutlu, mesut, enerjik olarak dişçiden sonra kendimi konsere atacaktım. Önce Mete ile konuştuk, ben yine pozitif pozitif ortalıklardayım. Hakan'ı görünce böyle içimden mutlu birşeyler yükseldi, tamam dedim güzel haberi birazdan verecek. Ben koltuğa uzanacağım bakacak ve "güzzeelll, bir ayınız (40 günde olur, hadi en fazla iki ay) kalmış" diyecek. Ben gözlerimi kapatacağım ve en geç temmuz ayında tellerden kurtulmuş halimi düşleyeceğim. Senaryo bir yere kadar doğru, yani koltuğa oturma kısmına kadar. Sonra Hakan, tedavinin en sevdiği yere geldğini söyleyince; tamam dedim, budur. Meğerse orta dişlerin ayrılmış haliymiş. Elleri ağzımda, sizin yurtdışına gitme işiniz ne oldu demez mi ? Önce soğuk terler, sonra ilk fırsatta " yok olmadı, niye , noldu , neden sordun " soruları fırladı ağzımdan. Tedavimiz uzayabilir demez mi ? Çatan kaşlarımdan soracağımı anlamış olmalıki , 3 ay kadar daha dedi...

Parmaklarımla saydım... Taaaa ağustos, yok dedim, bir daha saydım.. evet taaa ağustos... Bu arada hem canım yanıyor, hem dişlerim acıyor, hem ben 3 ayı sayıyorum... İlk tepki çatık kaşlar oldu, sonra ; tersleme ve inanmama oldu; pazarlık etmem de işe yaramadı, ben de son çare küstüm. Sorun var mı dediğinde, 3 aydan daha ne olsun dedim :(( Çıkarken Mete'ye hoçakal derken, bütün her yerim 3 ayı kabul edemiyordu. Çıktığımda ne konsere gidecek halim vardı, ne de aç olsamda dişlerimin baskısından yemek yiyecek halim; öyle 3 ayı sayarak eve geldim. Sonrası bol bölünmeli ve acılı uyku...

Ahh Hakan ahhh... 3 ay geçer mi? Bu yazı telli telli geçiriyorum ya! Gitti benim kısmetler yine :))

Limoni.

Camdan Kalp

2007-05-10T16:24:00.000+03:00

Bugün yine erken kalktığım günlerdendi. Bahardan olsun, düzenli spordan olsun,verilmiş 3 kilodan olsun gülümseyerek geziyorum ortalıklarda ve işe yarayacağım şeyler arıyorum. Gönüllü çalışmalar falan arıyorum bir taraftan, bir taraftan yeni dil mi öğrensem diyorum, malum sevgili arayışı ilk sıralarda :))

Sabah güzel güzel kahvemi içerken, pencereden gelen serin hava yüzüme çarpıp beni uyandırıyor ve annemin diktiği şebboy,lale ve adını bilmediklerimin kokusu geliyor. Değmen keyfime yani... Annemi rahatsız etmemek için telefonun radyosunu açtım ve bir şarkı çıktı. Aslında çok doyduğum bir şarkı "Camdan Kalp", bazı bazı beyaz gelinciktede duymuştum; Funda Arar'ın yorumundan. Neden bilemem gözyaşlarım akmaya başladı. Ben ne oluyoruz derken, içimden birşeyler yükseldi ve bitti. Hiç anlamadım. Hani anlam yükleyeceğim bir "kırıklar" durumuda yok ama baharın hatırlattıkları var galiba-kelimelere dökülmese de, ya da demek istedikleri. Sanki o an ben ben değildim de, buşarkıda söylenilenleri hisseden kişiydim. Reenkarnasyona bile inanasım geldi :))

Şarkının sözleri :

Yar,senin hediyen

Bir gönül ağrısı

Ah, ölüm olmalı

Yok, aşk değil adı

Aşk bizi terk etti

Ah, ne gelir elden?

Dertli bağrımda camdan bir kalp var.

Artık dönsen de

Geçmez ki bu kırıklar

Sen gittin,

Yastığımda kokun misafir kaldı.

Gözlerimden haylaz yağmurlar yağdı.

Ayrılık mı, sen mi, yoksa sevda mı,Hangisi sebebim olur?

Söz: Günay Çoban

Müzik: Febyo Taşel

klibi için ise YouTube sağolsun :

http://www.youtube.com/watch?v=DKB95RNcSQo

Diş tellerimin 5. ayı bitti. Bana yıldan fazla geldi, hatta artık çıksada eski ben olabilsem demeye başladım. Geçen gittiğimiz tatilde çekildiğimiz bütün fotolarda sade veya biraz gülümseyen ben ... Artık sıkıldım bu halimden sanırım. Bir de ilgi odağı oluyorum ki bu yaşta diş telleri ile sormayın halime. Bugün randevumuz var. Umarım Hakan bir gün verir ve ben geri sayıma başlarım. Pek söyleme taraftarı değil kendisi ama artık elden ne gelirse, ağzından laf koparmak için yapacağız :)) Şirinlik -şirretlik hepsi mevcut anacım :))

ODTÜde bahar şenlikleri var, ve bugün saat 6'da eski türkçe 45liklerin olduğu süper göbek atıp, dans edilecek şarkılar var. Kaçmaz, umarım yetişebilirim ve çığlık çığlğa şarkıları söylerim. Ses fena mı fena olunca ancak konser ortamlarında bağıra bağıra söyleyebiliyorum. Yakın çevre biraz tepki veriyor ama napiyim ? Şan dersi falan alamıyacağım valla :))

Limon Çiçeği

En acısı

2007-05-05T08:15:00.000+03:00

Bu dünyada en acı şey, hiç sevilmemiş olmak olsa gerek. Biraz değil, az değil, belki değil.. HİÇ SEVİLMEMİŞ OLMAK...

Ben hırçın genç kızken, acımaktan nefret ederdim. Ve birinin bana acıdığı duygusunu düşününce kanım donar, öfkemden nefes alamazdım. An gelene kadar acımak nasıl bri duyguydu hep irdeledim. An geldi ve ben kendime ilk defa acıdım. Nedeni ise sevildiğimi sanıp, aslında beni hiç sevmemiş olduğunu anlamamdı. Sonra bildiklerim tersine döndü, hırçınlığım söndü, ben artık başka biri olmuştum. Belki kandırılmışlığımı sessizce kabul etmiştim. Ondan sonra amacım gerçekten sevilmek oldu. Şimdi ise gerçekten sevmek... Vermenin güzelliğini yeni yeni öğreniyorum işte. Almaktan, istemekten, biriktirmekten, bunu yaparken kaçırdıklarımı bir kere daha gördüm. Zor şeymiş güzel ve özenle yaşamak...

Hayatınızda siz gerçekten sevildiniz mi ?

Gidiyoruuzzzz.. Gidiyoruzzz .. Tatile gidiyoruzzz

2007-04-19T11:07:00.000+03:00

2002'de mezun oldumaya çok yakın olduğum mayıs ayında İstanbul'a gitmiştim. Orada bir kaç iş görüşmesi yapacak ve İstanbul'un havasını koklayıp iç güdülerimi dinleyecektim. Bir kaç gün zamanım olunca adalara gitmeye karar verip, sabahın ilk vapuruna atladım. Yanımda bir aile var ve biz biraz soğuk olsa da dışarıda oturuyoruz. Ailenin en küçük bireyi, bir oğlan çocuğu.. Bir iki kaş gözden sonra birbirmize değmemeye karar verdik. Buraya kadar herşey normal, ama bizim oğlan birazdan türkü söyleyeme başlamaz mı ? Ama öyle izzet altınmeşe, belkıs akkale türküleri değil; kendi bestesi ve sözü ile :))

- Adaaaalraaa gidiyoozzzzz

Addaaaaaallaraa, adalara adalara...

Adaalaaarrr geliyorrzzzzz, geliiyozzz

bekleee adaaalara adalara gidiyozzz

Önce keyfimi bozduğu için kaş göze devam ettim; sonra vazgeçip bende sessizce kendi türkümü söyledim :))

O zamandan sonra ne zaman bir yerlere gidecek olsam, o sıcak duygu midemden boğazıma çıkmaya başlasa bende türküye başlıyorum. Şimdi de 23 nisan tatili ile 3 günlük tatilimiz olunca ve biz bir yerlere gidecek kadar şanslı olunca, benim içimde yine türkü başlıyor çığırmaya...

Kaş-Kalkan-Patara heyecanımız yeterli sayıya ulaşamadığımız için başlamadan bitti. Bizde hızlıca ikinci plana geçtik. Ne kadar soğuk olur, tenha olur densede biz Çeşme-Alaçatı-Ilıca'ya gitmeye kadar verdik. O da ne bir de arabasını bize vermeyi teklif eden arkadaşın kuzeni olunca; bizim gezi alanı genişleyip Foça-Şirince'yi de içine aldı. Şimdi yaptığımız şey nerede ne yeni ? nerede kalınır? nerede gezilir :))

Güzel, eğlenceli (çılgın falan değil), meraklı bir tatil olacak bizim için.. Ve bizzz

çeşmeyeee gidiyoozzz, foçaya gidiyoozzzz gidiyozzzz gidiyozzzz :))

Aman bildiğiniz varsa, bunu yapmadan gelme Limon derseniz hemen yazın;o kadar gitmişken mahrum kalmayayım güzelliklerden.

Siz bir yere gidemeyenlerdenseniz de, balkonuzunda bir çay içinkeyfiniz gelsin..

Herkese iyi tatiller :))

Bu tatil ne kadar çocuk bayramı olsa da, benim gibi büyümemek için masanın altında saklananların da bayramı oluveriyor.. Bir de küçük bir belde de 15-20 kişilik 23 nisan bayramı programını da izlersek, değmen keyfime :))

Limon Çiçeği

Resim Yaptım

2007-04-17T08:48:00.000+03:00

Dün mezunlarda olan ve gitmek istediğimi düşündüğüm bir semineri yağmuru bahane ederek ektim. Hemde son yarım saat kala. Pek yaptığım birşey değildir. Yani sabah yaptığım plana sadık kalıp, yatağıma planı gerçekleştirmiş olmanın gönül rahatlığı ile giderim. Dün öyle yapmadım. Yine gönül rahatlığı ile uyudum :))
"U" dönüşün sonunda kendimi pastel boya ve resim defteri seçerken buldum. Taklit etmek istediğim bütün resimler iş bilgisayarımda kalmıştı, ben de kendimce yaratıcılığımı öne çıkarmak için kafadan resim yapmaya karar verdim. Hani küçük çocuklar yaparlar ya, koltuğa oturup ayaklarını göz hizasında birbirleri üstüne atarlar. Ben de öyle yaptım. Ders hep masada çalışılan, kitap kucakta okunan birşey olduğu için uzun zamandır böyle kucağımda birşeyler yazıp-çizmemişim. Bir taraftan beyaz gelinciğin başlamasını bekliyorum, bir yandan elimdeki renkleri, defterimi falan ölçüyorum.

Yarım saat sonunda kalkıp, yemek dergilerinden birini karıştırdım, oradan kopya çekermiyim diye. Yok anacım yok... "Ahanda bu" gibi biraz kaba bir tabir ile aradığımı bulamadım. Peki deyip şekil, geometri ve simetri çalışması yapmaya çalıştım. Renkleri planlamadan öyle sürmeye başladım. Ama pastel boyada biryeri bir kaç kere boyamazsanız tam pürüzsüz bir renk elde etmiyorsunuz. Bu kadar çok boyadıktan sonra ise başka renk falan karıştırılmıyor. Hemen dağılıyor, ucunda başka renkler oluşuyor...

Önce akan "S"ler çizdim, iki parmak kalınlığında, ama paralel değil önceonları boyadım, sonra sıkıldım defteri 4e böldüm, farklı farklı boyadım.. En sonunda çiçek yapmaya karar verdim ve çiçek ana rengi ile siyah boyayı birşeye benzer şekilde birleştirmeyi başardım. Şimdi hiç bir şey yapamasam farklı renkte papatya yapıp dururum artık :)))

Haftasonu tatili malum 3 gün, bir gezi ayarladık, kesinleşmeden söylemiyorum :)) Herhalde defterim ve boyalarım burada kalır, ben fotoğraf makinesini yanıma alırım :))

Limon Çiçeği

Resim Yapasım Geldi

2007-04-09T15:27:00.000+03:00

Sanata karşı hiç yetenekli olmadım, ya da ben hep öyle düşündüm. Ne resme ilgim vardı ne de müziğe, heykele ... Çamurdan oyuncaklarda bile hep var olan nesnelere benzer yapar, hiç yaratıcı olmadığıma hayıflanırdım. Eski zamandan bahsedince "dı/di" kullandım. Değişen birşey var mı henüz bilmiyorum.

Haftasonu ev dergilerinden birinde çok güzel çiçek motifleri gördüm. Bunları alt atla koyarak beş altı sıra, beş çiçek alta toplam 25-30 tane çiçekten bir pano yapmak istedim. Önce bunu işleyerek yaparım diye düşündüm, sonra boyarım diye düşündüm. En sonunda zordan kolaya gelip pano yerine tablo yapsam ya dedim. Hatta küçük küçük çalışıp sonra bile birleştirebilirsim. Yatağımın başına asmak için büyükçe bir tablo yapmaya karar verdim. Tabi bu benim maymun iştahlılığım da olabilir ama bugünlerde pastel boyalar alıp, biraz çiçek motif bakınıp aklımdaki çiçekleri çizmeye başlayacağım. Bakarsınız yetenek vardırda, öyle benim farketmemi bekliyordur. Ay denemek lazım valla...

Dün hiç hoşlanmadığım, durup durup yere ayaklarımı vurmak istediğim türden bir olay oldu. Çok sevdiğim bir arkadaşım sevdiği sevgilisinden sırf anlaşamıyorlar diye ayrıldı. Ve arkadaşım tam bir çaresizlik içerisinde. Ama onun çaresizliği öyle benim ki gibi hırçın değil. Kırılmıştı, üzgündü, yorgundu, ama ençok da kırılmıştı. Ben bağırırım, çağırırım, oflarım zıplarım... O ise sadece duruyor ve kimseyi üzmemek için kendini daha bir üzüyor. O üzüldükçe benim kendimi en çaresiz hissettiğim anlar geldi. Hani nefes bile alamazsınız, aldığınız nefes sizin göğüs kafesinizi acıtır, ağlamaktan gözleriniz şişer ve ne dileyeceğinizi, nasıl kendinizi teselli edeceğinizi bilemezsiniz ya; işte öyle. Hayat adil değil bilirsiniz ama bu olay niye sizin başınıza gelmiştir bir türlü anlamazsınız, kendinizi durduramaz önce dudaklarınız bükülür, sonra hooppp gözlerden yaşlar başlar ve çatallı sesle "neden ben ?" dersiniz, işte öyle. Onun için çok üzüldüm ama bunu ona bile anlatamadım. Hayat bundan sonra onun için bir müddet anlamlı olmayacak, hep eskiyi hatırlayacak ve sevdiğiniz birşeyi kaybetmişsiniz gibi omuz çekecek. Ama biliyorum ki iyi günler onun olacak, değil mi güzelim ??

Onun bu yaşadıkları ile kendime ben sevgi-güven ilişkisini ne zaman öğrendiğimi sordum. Sevmeyi ne zaman öğrendiğimi ? Güveni ne zaman öğrendim ? Ya dürüstlüğü ... Bana bunları ailem mi verdi ? Yoksa ben mi aldım ? Birilerinde görüp mü özendim yoksa ...

Çevremdeki küçük insanların ilk bilmeleri gerekenler sanırım bunlar; okumaktan, konuşmaktan, satranç oynamaktan daha önemli. Onlara sevmeyi-sevilmeyi öğretmek. Nazik olmanın, kibar olmanın, gönül hatır bilmenin ne demek olduğunu öğretmek gerek. Umarım bunu öğretecek bir sürü fırsatım çıkar...

Limon Çiçeği

Yardım Turnuvası

2007-04-04T10:13:00.000+03:00

Dart oynamaya başladığımdan bu zamana, ilk defa hayır için dart atacağım. Sizde Ankara'da iseniz ve bu etkinliğe destek vermek isterseniz Cumartesi (7 Nisan) saat 16:00'da Armada alışveriş merkezinde görüşelim. Attığımız oklar birilerinin iyiliğine olacak , heyyooooo..

Detaylı bilgiyi

http://www.armadasite.com/etkinlikler.asp?hid=62

www.sercev.org

adreslerinden bulabilirsiniz.

Limon Çiçeği

Büyük Olmak Budur...

2007-04-02T16:08:00.000+03:00

Haftasonu takmış telefon-radyomu kulağıma Sokullu'ya bebek bekleyen bir arkadaşıma ziyarete gidiyorum. Radyoda duyduğum bir haber önce yerimden hoplattı, sonra bulunduğum yeri farkettirdi, yerime oturdum hemen. Google çok dile hitap edecek bir çeviri sistemi çıkarıyor. Yani sizin aradığınız kelime, tercihiniz ile ingilizce olarak da aranacak. Çıkan sayfları Türkçe'ye çevir diyerek ingilizce bilmesenizde anlayabileceksiniz. Böylece globalleşme ingilizceden kalkıp, doğruca google üzerine yoğunlaşacak. Forumlarda aradığımda hep şu çekiklerin sitesi çıkar, ben de gıcık olurdum. Korkun çekikler benden badem gözlü ben geliyorum....

Henüz test ortamında ama buyrun incelemek isterseniz:

http://www.google.com/translate_t

Arkaşımdan gelirken dolmuştaki kız önce titreme nöbeti geçirdi, birkaç kişi "aman ne oluyor" derken kız kendini koltukan attı. Biz tabi panik içerisinde su, şeker, tansiyon ölçümü falan yapıyoruz. Aileden birini aramak aklımıza geldi. A'dan bakarken "Abbiiccciimm" hiç düşünmeden çevirdim. Karşıma çıkan eleman, kardeşinin birşeyi olmadığını, ilgi çekmek için böyle şeyler yaptığını, dert etmememizi söyledi. Ben bu konuşmadan sonra çevremdekilere durumu anlatmaya çalışırken kızcağız ayıldı ve hiç bir şey olmamış gibi çantasını, mantosunu toplayıp, 10 cm topuklular üzerinde sekti ve gitti. Bizde iyi niyetli 4-5 kişi sadece arkasından bakakaldık. Ne oldu şimdi ? Arkadaş kendini önemli mi hissetti ? Kendini kurtaracak insanlar olduğuna mı inandı ? Anlamadım ama geçnlik işte deyip, yürüyüp gitmekten başka çarede bulamadım. Ne ayıp birşey, hem kardeşini telefonda bilinmeyen birine kötülemek ve kardeşe de ne ayıp, teşekür etmeden gitmek !!!

Limon Çiçeği

Süpermarket mi ? Bakkal mı ?

2007-03-29T10:01:00.000+03:00

"Bakkal olacağım ben" diye naralar geliyor yine yan kübikten. Çalışmaktan bıkmış, daha doğrusu insanlara laf anlatmaktan/anlatamamaktan. Bakkal olacakmış. Sanki bu devirde bakkal olmakkolaymış gibi. Astronot desek daha imkanlı. Süpermarketlerle nasıl yarışılır? İnternetten bilesüt,ekmek ve gazete alabiliyorken. Bakkal olacakmış. Çok kolaydı sanki. Türk filmlerinde karşılarız bu görüntü ile, bakkalın önünde tahta sandalye; yan esnaf ile tavla atılıyor. Sokakta bağrışan çocuklar ve yürüyüp gelenin ayak sesleri bile duyuluyor. Araba geçse olay olup, herkes senkron olarak arabaya bakıyor. Dedim size, filmlerde... Var mı halen bakkal ? Bizim oralarda yok, Ankara'nın göbeğinde yaşıyorum kabul. Yok ama yok işte.

Ben çocukken, böyle başlayan cümleleri ne çok kurar oldum, bizim mahallede bir bakkal vardı. Fuat amca, şimdi yüzü deseniz bilmem. Ama hafif göbekli, siyah veya gri kumaş pantolonlu, kareli gömlekli, karısının ördüğü siyahi yeleği... Ama yüzünü hatırlamıyorum.Tezğahın üzerindeki iki kollu teraziyi, 100-250gr demir ağırlıkları, hemen sağda benim boyuma yakın yerdeki yimuyum, horoz şeker, lolipopları, tombiler... Pazar günleri bakkalar nöbetleşe açılırlardı. Ya bizim bakkal, ya üst sokaktaki (kuzeye doğru ise üst), ya alt sokaktaki açık olurdu. Bazen sırayı unutup gezdiğim olurdu.

Bu pazar günü alışlarımda, üzüldüğüm bir kare ile karşılaşırdım. Kimdi bu kişiler, bizim komşularımız değildi, evleri neredeydi bilmem ama 150 gr peynir ile 50 gr siyah zeytin, 50 gram
yeşil zeytin alırlardı. Bizim eve alınan zeytin, peyniri nereden ? nasıl ? alırlardı farkında değilim. Ama bu karede niye ise üzülürdüm, kendi halimize bakmadan. Aradan bir zaman geçti, ben artık ilkokul beşinci sınıfa giden abla oldum.

Bizim mahalleye ikinci bakkal açıldı.Hemde tam bizim evin karşısına. Bu bakkalın diğerlerinden bir farkı vardı, birincisi uzattılan sepeti hemen farkedip "Fuuaaattt" diye bağırmaya mahal vermiyordu. İkincisi, saat 5'de kapanmayıp akşam 7-8lere kadar açık kalıyor.Sonuncusu ve benim için en önemlisi yakışıklı bir genç oğlunun oluşu. Tabi ben artık git bakkaldan şunu al denilmesi ile soluğu bu bakkalda alıyorum. Ama pazar günü Fuat Bakkal nöbetçi olunca binbir zılgıtı, sitemi yiyip geliyorum. Kendimce bahane üretiyorum, ama orası daha yakın, oranın ekmeğı daha güzel... Çocukluk işte.

Ben daha o zamandan bakkal olmanın zor olduğunu farketmiştim, şimdi bakkal olmak daha zordur. Benim yan kübikteki arkadaşım da bakkal olma hayalleri kura dursun. Zor bu devirde bakkal olmak zor.

Limon Çiçeği

not: kefeli tartılarda kullanılan 50gr, 100gr vya 250 gr fotoğrafı aradım ama bulamadım. Nostaljik olurdu bulsaydım.

Biten Tek Şey Dünyanın Maddi Sahip Oldukları mı ?

2007-03-23T12:07:00.000+02:00

Hiç sanmam, sevgi varmış eski zamanlarda hep öyle derler. Ben de mi öyle diyeceğim? Eskiden daha çok severdik. Sevgi vardı çokça... Umarım demem.

Caponlar ve yine caponlar düşünmüşler, biz niyebu kadar düşünmeyiz ki. Amerika'da yapılan araştırma, capon yazar, isviçrede araştırmaya katılan... Biz de ?? Nerdeeee ??

Sevgi türünüzü biliyor musunuz ? Capon yazar üçe ayırmış. Seviyorum ben bu caponları..

1- Eğer türü: çevremizdeki ve bizim sevgimizin çoğu olan sevgi

eğer başarılı isen seni severim

eğer dişlerini fırçalarsan annen-baban seni sever

eğer şık olursan sevgilin seni sever

eğer uslu durursan babanne seni sever....

2- Çünkü türü: sevginin yine bir kısmı

seni seviyorum çünkü zenginsin

seni seviyorum çünkü güzelsin

seni seviyorum çünkü popülersin

seni seviyorum çünkü...

Çok tanıdık değil mi ? Bence de.. ama bir üçüncü tür var. Bende henüz yok bu sevgiden, çok sevdiğimi sandığım kişileri düşünüp kategorilendirdim sevgimi. Ve itiraf edeiyorum, üçüncüsü ben de YOK. Ama bu olmayacağı anlamına gelmiyor neyseki :))

3- Rağmen türü: yok bundan yok

seni beni üzmene rağmen seviyorum

seni başarısız olmana rağmen seviyorum

seni çirkin olmana rağmen seviyorum

seni kilolarına rağmen seviyorum

seni kısa boyuna rağmen seviyorum

seni utangaç olmana rağmen seviyorum

Birinci sevgi türü pazarlıklı birşey. Yani anlaşma heran bozulabilir veya anlaşma dışına çıkılamaz. Kısıtlı yani.. İkincisi ise güvensiz. Kaza yapmanız, iflas etmeniz, vazgeçmeniz halinde sevgisiz kalma korkusu. Korkarak yaşamak, iyiye sahip olmak için çıldırmak ve hep yarışmak.

Bunu keşfettiğimde çok utandım kendimden. Evet, birinci sevgi ağırlıklı ve ikinci azınlıklı bir sevgi portfoyüm var benim. Haali ile bu kadar az getirisi olan bir sepetin beni doyurması ve sevgiyi tatmama olanak yok. İşte bu yüzden rağmenli sevmeye başlayacağım. En azından deneyeceğim. Kime söylediysem sen zor yaparsın dediler. Ama ben sınırlandırmadım kendimi. Deneyelim, bir daha deneyelim... Olmadı diye olmayacağı anlamına gelmiyor ya !

Kalıplara koymadan, kendimi birşey sanmadan, sahip olduklarımı bir kenara bırakarak, karşımdakini tanıyarak, onun özelliklerini abartmayarak, eksikliklerinden dolayı üzerini kalın çizgilerle çizmeyerek, kısa zamanda karar vermeyerek, kendimi yükseklere koymayarak... Zaten olduğu gibi kabul etme denemelerim devam ediyorken, bir de rağmenli sevgi umarım başarılı olurum.

Siz şimdi üşenir sormazsınız kendinize, benim sevgim hangisi diye ? Şöyle diyelim

Kimse yok sizi seven,sevecek; ihtimaliniz bile yok sevilmek için; ne yapmayı bırakırdınız

- makyaj

- saç tarama, traş

- dekolte

- kuaför

- kariyer yapmak için çok çalışmak

- ev almak için para biriktirmek

- arabanın modelini yükseltmek

- sehpanın üzerinde sadece şık olduğu için bir sürü para vererek aldığınız(mız) gerekisiz biblo

- kitap okumak

- sinemaya gitmek

Sizi kimse sevmesede yapacaklarınızın sayısı ne kadar az değil mi? Yani bir çok şeyi daha çok sevilmek için yapıyoruz. Açık açık söylemesekde, bir tebessüm, birgüzel akşam yemeği, bir "nasılsın bakalım" telefonu, onun arabası güzel sözü için kendimizi paralıyoruz. Evet, tam olarak paralıyoruz. Ama kuaförden çıkarken kapıyı tutan çoçuğa bir gülümseme vermiyoruz, asansördeki adama "günaydın" demiyoruz. Hep başları bizi sevsin istiyoruz, bizi beğensinler, gülümsesinler, önemsesinler... Halbuki biz onlara birşeyvermek istemiyoruz. Vermeden almak, gitmeden gelmek, yemeden doymak... Yok öyle yağma, önce vereceksin, hatta bekletin falan olmadan vereceksin. Verdiğin için mutlu olacaksınki, karşılık gelmeyince üzülmeyesin.

Petrolümüz bilmem kaç yıl içinde bitiyor, dünya bilmem kaç yıl sonra çöl oluyor, doğal gaz bilmem ne zaman bitiyor... Peki sevgi ne zaman bitiyor ? Bunu ölçbiliyor muyuz ? Keşke ölçsek, ne kadar az sevgimiz olduğunuzu görsek. Bankadan aradıkları gibi bizi arasalar ve " hesabınızda son 3 aydır sevgi yok, eksiye düştünüz, lütfen aldığınız sevgiden bizede aktarın" deseler. Böylece eğerli, çünkülü sevgilerimizin zararını somut olarak öğrenebilirdik.

Bu haftasonu umarım herkes için güzel olur, iyi eğlenir, yeni insanlar tanır, tanıdıklarınızın yeni yönlerini keşfeder ve neşeli-sevinçli olursunuz. Ben de pazartesi sevinç çığlıkları atarak, size güzel bir haber verebilirim.

Limon Çiçeği

Bay Bay Hapiness

2007-03-21T15:44:00.000+02:00

Hello the hapiest :))

Evet, moraller yine iyi, yine çevredekilerle uyum içindeyim. Çevremde bana hiçte uymayan, tasvip etmediğim, yanından bile geçmeyeceğim insanlar var, ama ben onları sevmeye başladım. BirazCIK zaman verince kendimden birşey buluyorum onlarda. Sanki kendimin her halini severmişim gibi, kendimden bulduğum özelliği sevmesemde, değiştirmiş olsamda onları anlamaDAN kabul etmeye çalışıyorum. Sanki şartlar benim olsa, bende onlar gibi olurmuşum gibi düşünmeye çalışıyorum. Ne mi oluyor, tahammül daha kolay oluyor.

Kuzenlerden biri ailesimizde olan bütün eski fotoğrafları toplamış, internette güzelce bir albüm hazırlamış. Adresini tabiki vermeyeceğim :)) Sizin öyle fotoğrafları tek başınıza bakmanıza gönlüm razı olmaz, benim başınızda olmam, bol bol o kişileri anlatmam gerek. Bahçe içinde çekilen fotoğrafta annemin takıntısından bahsedip, elimdeki koparılmış papatyayı anlatmam gerek. Mersinli olduğumuzu, elimize tutuşturulan madalina-portakkallarla bize hatırlatmalarını anlatmam gerekir. Verilmiş pozlardaki, "ah bir artist olsam" edalarını vurgulamam, kaymış gözleri, aynada patlamış flaşların altını çizmem, bazılarını büyük harflerle anlatmam gerekir. Yoksa ne olacak siz bakacaksınız, benimde içimde anlatılmamış onlarca hikaye kalacak. Gören duyanda geçmişi tane tane hatırlıyor sanacak ama hatırladığım kadarı ile. Değinmeden edemeyeceğim fotoğraf kareleri:
-- sapsarı saçları olan kuzenime, hangi akla hizmetse kına yakılmış, kızcağız üç fotoğrafta turuncu kafa olarak geziyor... Ben turuncuya yakın boyadığımda ise kızılca kıyamet koptu..

-- daha 6 yaşındaki bir kuzene çingene pembesi boydan elbise ve eline mikrofon versem şaşılmayacak, çünkü belindeki kalın beyaz kemer ile birazdan sahneye çıkabilir . Halbuki biz pembeleri-mavileri çok sonra giydik, güvenimiz yerine gelince...

-- sırt sırta vermiş iki kadeş, anlaşamadıklarını daha nasıl anlatsınlar . ben anlaşamasamda seviyorum valla onları..

-- yeni evli bir çift ve ilk arabaları ford... Ahhh benimde arabam olsun artık ya...

-- ben ve ablam farklı karelerde fotoğrafçıya bakmak yerine bulduğumuz bir yeri gözlemizi fal taşı gibi açıp bakmışız , herkesten farklı olacağız diye daha o yaşlarda uğraşmaya başlamışız, sonuç nedir? herkes gibiyiz işte..

-- ananemlerin çukurovalığı bırakmadan az önceki kara şalvarlı halleri . Bende sandığımda o şalvarlardan istiyorum, aaa niye benimyok ki.

...
dün bütün gün güldüm, güldüm.. Fıtık rahatsızlık vermese ben daha çok gülerdim.

dişi magamın yorumu ise daha güzeldi:
"Portakalsız çıkmam abi.."

ahhh yine ağrıdı bu meret, aldıracam-kapattıracam ben bunu :))

Limon Çiçeği

BENİMSİN SANDIM...

2007-02-20T15:55:00.000+02:00

Cahildim dünyanın rengine kandım
Hayale aldandım boşuna yandım
Seni ilelebet benimsin sandım

Ölürüm sevdiğim zehirim sensin
Evvelim sen oldun ahirim sensin

Sözüm yok şu benden kırıldığına
İdip başka dala sarıldığıma
Gönülüm inanmıyor ayrıldığına

Gözyaşım sen oldun kahirim sensin
Evvelim sen oldun ahirim sensin

Garibim can yıkıp gönül kırmadım
Senden ayrı ben bir mekan kurmadım
Daha bir gönüle ikrar vermedim

Batınım sen oldun zahirim sensin
Evvelim sen oldun ahirim sensin

....

Tutankamoun, karunmuş haberimiz yok..

2007-02-01T14:55:00.001+02:00

Tutankamon'un kolyesi 'dünya dışından gelen uygarlara' ait

Dünyanın en gizemli yapıları olan 'Mısır Piramitleri'yle ilgili yıllardır süregelen "Uzaylılar yaptı" teorisine bir destek daha geldi. Avusturya ve ABD'li bir grup bilimadamı, Eski Mısır'ın en ünlü firavunu Tutankamon'un kolyesindeki taşın dünya dışı bir cisim olduğunu iddia etti.

Bilim dünyası, 1996 yılından bu yana Tutankamon'un mumyası ile birlikte bulunan kolyenin üzerindeki gizemli sarı taşın esrarını çözmek için uğraşıyordu. BBC'ye konuşan bilimadamları, bu sarı taşın en eski Mısır uygarlığından bile daha yaşlı olduğunu, bu nedenle Mısırlılar tarafından yapılmış olamayacağını açıkladı. Uzmanlar taşın oluşumunun sadece bir atom bombası patlamasının 10 katı büyüklüğündeki ısıda gerçekleşmiş olabileceğinin de altını çizdi. Avusturyalı astrokimyacı Christian Koeberl de "Taş, dünyaya düşen dev bir meteor patlamasında ortaya çıkmış olabilir. Ancak şimdiye dek bu bölgede o büyüklükte bir meteor patlaması gerçekleşmedi" şeklinde konuşarak iddiayı destekledi. Bu da "Taş, başka bir uygarlık tarafından mı dünyamıza getirildi?" diye düşündürüyor.

Kızamamak

2007-01-24T14:20:00.000+02:00

Ve hatta kızamamak. Kızacak gücün olmaması, birşeylerin durduğunu hissetmek. Ama tıkanmak değil doğasından durmuş gibi, gözünü açmak gibi. Bir pazar bir yere yetişmeden uyanmak gibi. Kulağıma gelen sesleri anlamıyorum. Aklımdan geçenleri de.. Düşündüklerimi de.. Ne düşünmem gerektiğini soruyorum kendime, artık filmin içindeyim ama yönetmenden bekliyorum herşeyi yine .. Bir hayal böyle sessiz söner mi ? Böyle acısız, böyle göz yaşsız, böyle sakin ve böyle korkutucu. Büyümek bu demek değil, biliyorum. Olgunluk göstermem gereken hallerde bile içimde bir öfke olurdu. Dur derdi! basbas bağırırdı birşeylere, kızardı anlamsız, ağlardı anıra anıra.. Şu an ise sessiz bir kabulleniş var. Sessiz, acıtmadan.. Ama biliyorum ki doğal değil bu. Acı böyle olmamalı, acı acıttığı şekilde olmaslı. Oysa şu an yastığıma gömülmüş ve bir hafta sonra uyanıyor gibiyim. Yaşamamış gibi.. Hayal etmemiş, olsa süper olur dememiş gib, filmin içine öylece girmiş gibiyim.. Bir sonraki bölümü seyrediyor gibi, bir hafta geçivermiş gibi. Acıtmalı ama, kanatmalı , akmazsa bunlar biliyorum ki birşeyler tıkanacak ve yine biliyorum ki bir daha böyle hayal edemeyeceğim. Bir daha böyle isteyemeyeceğim bir şeyi, inat edemeyeceğim, ısrar edemeyeceğim.. Kaybolacak birşeyler.. Belki böyle böyle kaybediyorum içimden bir şeyleri.. Çoğu zaman değişmek istiyorum demişimdir, hemen hergün bunu da tekrarlamış amakaybetmek değildi kastettiğim.. gelişmekti, büyümek. Oysa şimdi küçük çocuk hiç çıkamayacak gibi.. oturduğu yerden kalkamayacak gibi.. suyun yüzeyini bilse de balık bir daha yaklaşamayacak gibi.. Gidememek, ve hayallerin içine gömülmek veya kendini gömmek bu olmalı işte... Neşey, kaybetmek de .. Amacı bilmemekte...

Limon Çiçeği

Ömer'i kim durduracak ?

2007-01-09T15:38:00.000+02:00

Evet bir pazartesi daha. Bakalım bu kıskançlık bir erkeğe neler yaptıracak derken olanlar oldu zaten. Ömer önce aklına ilk gelenleri yaptı ve karşı tarafı yıpratmaya çalıştı. Böyle devam etse,yıpratacaktı da ! Ama yıpratmaya çalışmak aslında bir çeşitte yıpranma olduğundan vazgeçti. Kendimizi iyi hissetmek için dediğimiz gibi "bize yakışmaz", "bize yakışanı yapmak gerek". Halbu ki, böyle anlarda aklınız hiçde bize yakışanda değildir. Aslında aklınız pek bir yerde değildir. Olayları en iyi bittikten sonra değerlendiririz ya, olaylar olurken ise genelde duygularımız ile hareket ederiz. Ömer de aynı öyle yaptı. Kendisine tutulan ayna da ne hissetti ise onu yaptı. Söylenmemiş, yanlış zamanda söylenmiş, yanlış anlaşılmış herşeyi konuşmak istedi. Böylece fikrinde, hayalinde ve en çokda gönlünde pürüz kalmayacaktı. Böyle bir şey sanki mümkünmüş gibi, sanki maçı daha sonra yvaşlatılmış olarak izler gibi. Durdurup durup yorumda bulunmak sanki olurmuş gibi. Peki herşeyi anlattıktan sonra yıkılanlar kayıp mı olacak ? bir anda filmin başına mı dönecek ? yaşananalar ve hissedilenler silinecek mi ? Hayır. Hatta belki bu kaba kuvvetinde bir bedeli olacak, yıkıp geçtiği birşeyler mutlaka olacak. Peki onlar tamir olacak mı ? Bu kadar kolay mı tamir etmek ? Hiç sanmam.. Ne zaman bu kadar kolay oldu ki oyun !

Limon Çiçeği

2006 Hesaplaşması

2007-01-05T12:25:00.000+02:00

Hatun kişi bir yıl daha gitti işte. Göz göre göre, döne döne, sallana sallana kah oturarak kah yatarak ve sanırım arğırlıklı çalışarak geçti gitti. Günlüğümü okudum bütün bir yılı, az yazmaya başlamışım canım sıkıldı. Günlük yerine küçük küçük yapılacak listelere bırakmış. Duygu yoktu içinde, eee burada herşeyi gönlümce anlayamıyorum. Malum limon çiçeğine başladım kendimi ve artık herkes biliyor limon çiçeğini. Tamam uzatmadan anlatayım neler yapmışım 2006'da

- Master tezi bitti ve dolayısı ile master bitti artık yüksek birşeyler oldum
- Yıllardır dilimden düşmeyen Dubai ziyareti yapıldı, 12 gün kadar kalındı, beğenildi ve iş aranmaya başlandı. henüz bulunabilmiş değil. Mutlaka orada yaşamak gerek.
- Dart oynanmaya devam edildi ve yılın sonunda artık bayanlarda 3-5 arası dereceler görüldü.
- Psikoloji kitapları hatmedilerek bir güzel yeni fikirler ve içerisinde bulunduğum ruh hali çözümlemeleri yapıldı
- 3-4 ay kısa süreli olsada sabahları erken kalkıp yoga yapıldı ve nasıl mutlu olunduğu keşfedildi.
- Ablacığımın yanına gidilip 3 hafta kadar kalındı, teee Amerikalar görüldü, oralarda beğenildi.
- Oraya gitmek için iş arandı, lakin buradan zormuş o fark edildi,öyle ise doktoraya gitmeye kadar verilip, toefl ve gre çalışıldı. ve yıl bitti.
- bu arada aile için ve kendim için bloglar açıldı, blog alemine dalındı

Limon Çiçeği

Extraverted Sensing Thinking Judging

2006-12-26T14:33:00.000+02:00

Bu benim. Evet benmişim. Bilimsel çalışmaların ışığında ortaya çıkan budur :)) Bir test yaptırdılar, sonra bana ESTJ olduğumu söylediler. O ne dedim, bize değil google sor dediler. Google der ki :))

As an ESTJ, your primary mode of living is focused externally, where you deal with things rationally and logically. Your secondary mode is internal, where you take things in via your five senses in a literal, concrete fashion.

ESTJs live in a world of facts and concrete needs. They live in the present, with their eye constantly scanning their personal environment to make sure that everything is running smoothly and systematically. They honor traditions and laws, and have a clear set of standards and beliefs. They expect the same of others, and have no patience or understanding of individuals who do not value these systems. They value competence and efficiency, and like to see quick results for their efforts.

ESTJs are take-charge people. They have such a clear vision of the way that things should be, that they naturally step into leadership roles. They are self-confident and aggressive. They are extremely talented at devising systems and plans for action, and at being able to see what steps need to be taken to complete a specific task. They can sometimes be very demanding and critical, because they have such strongly held beliefs, and are likely to express themselves without reserve if they feel someone isn't meeting their standards. But at least their expressions can be taken at face-value, because the ESTJ is extremely straight-forward and honest.

The ESTJ is usually a model citizen, and pillar of the community. He or she takes their commitments seriously, and follows their own standards of "good citizenship" to the letter. ESTJ enjoys interacting with people, and likes to have fun. ESTJs can be very boisterous and fun at social events, especially activities which are focused on the family, community, or work.

The ESTJ needs to watch out for the tendency to be too rigid, and to become overly detail-oriented. Since they put a lot of weight in their own beliefs, it's important that they remember to value other people's input and opinions. If they neglect their Feeling side, they may have a problem with fulfilling other's needs for intimacy, and may unknowingly hurt people's feelings by applying logic and reason to situations which demand more emotional sensitivity.

When bogged down by stress, an ESTJ often feels isolated from others. They feel as if they are misunderstood and undervalued, and that their efforts are taken for granted. Although normally the ESTJ is very verbal and doesn't have any problem expressing themself, when under stress they have a hard time putting their feelings into words and communicating them to others.

ESTJs value security and social order above all else, and feel obligated to do all that they can to enhance and promote these goals. They will mow the lawn, vote, join the PTA, attend home owners association meetings, and generally do anything that they can to promote personal and social security.

The ESTJ puts forth a lot of effort in almost everything that they do. They will do everything that they think should be done in their job, marriage, and community with a good amount of energy. He or she is conscientious, practical, realistic, and dependable. While the ESTJ will dutifully do everything that is important to work towards a particular cause or goal, they might not naturally see or value the importance of goals which are outside of their practical scope. However, if the ESTJ is able to see the relevance of such goals to practical concerns, you can bet that they'll put every effort into understanding them and incorporating them into their quest for clarity and security.

Bu testin detayları ise http://www.personalitypage.com/ adresinde bulunuyor. Bakalım siz hangi dörtlüden çıkacaksınız ?

Ömer Napıyorsun ?

2006-12-26T11:06:00.000+02:00

Pazartesi günleri olan dizi,Beyaz Gelincik. Neden harfler büyük diye sormayın, öyle içimden geldi. Mehmet Günsür adına başladım. İçerisinde kendini ispatlamış bu kadar oyuncunun olması ile de sevdim. Konu günümüze uyarlanmış bir aşk hikayesi. Günümüze uyarlanmamışını isterseniz Leyla-Mecnun verebiliriz. Dizi de gel-git durumları düzeldi, derken işler yine başa sardı. Hem de çok fena. Delikanlı, karizma, biraz da Adanalı bay kahramanızımız Ömer bu bölümde tam saçmaladı. Bu kıskançlık husumeti kadınlarda olunca avazları kadar çıktığı kadar bağırıyorlar da erkekler neden saçma tepkilerle dile getiriyor. Beyazım gelinciğim açık açık söyledi. Olmaz, senin nişanlın var dedi... Ama aksilik aksilik... o ne öyle, kaba kuvvet ?? Hiç olmadı Ömerim...hiç olmadı

Şimdi Ömer'in yerlerde sürünüşünü, dibe vuruşunu seyredeceğiz. En az 5-6 bölüm. Bakalım neler olacak neler ??

Dizide iki kahramanın bir özelliği ise bir durumdan rahatsız iseler hemen harekete geçip,işleri dönülmez noktalara getiriyorlar. Sonra da çekime kapıl, çarpış dur :))

Limon Çiçeği

Olmaz Demeyin Şansınızı Deneyin

2006-12-19T10:00:00.000+02:00

Bugün ayın 19'u. 22'e çok az kaldı. Ankara'da gayet ferah 11. kattaki evimde, saat 7.15-7.20 de ortalık aydınlanıyor. Benim gibi güneşle kalkmayı seven biri için çok geç. Zaten kalkıp, birşeyler atıştırıp, giyip, süslenip ancak 8:30 mesaisine yetişebiliyorum. Mesai de ilginç geldi birden :)
22'den sonra günler artık daha erken doğacak ve ben erkenden uyanıp sakin sakin sabahları kendime zaman ayırabileceğim. Günün en çok sevdiğim saatleri, güneşin henüz doğarken ki halleri. Hatta bugün kalkıp penceremi, perdemi açıp tekrar yattım. 15 dakika yorgana sarılı olarak bu sevdiğim zamanı yaşadım. Gelsin gelsin, işe gitmeden önce 2 saat evde aydınlıklı olarak zaman geçirebildiğim zaman gelsin. Akşamları zaten miskin, yorgun, anlamadan biraz da anlamsız geçiveriyor. Sabahlar tekrar gelsin.

Yılbaşı klasiklerinden bir bilet aldım. Bu sefer çeyrek bilet aldım. Ve henüz toplu alınan biletlere katılmadım. Hani işyerinde, okulda, aile de hep beraber bilet alınır. Niye böyle yapılır onu da tam bilmem. Herhalde toplu kakınma işlemi için. Ama verilen ikramiye de gerçekten hayat değiştirecek miktarda. 20 kişi çeyrek alsa ve çeyrek bilete çıksa, 5 milyon YTL 20 kişinin olur. Kişi başına 250.000 YTL. Ehh buda benim gelecek kaygım olan ev-araba-biraz yatırım işlerimi görürü. Ama yok benim kişisel aldığım çeyreğe çıkar ise bu tek kişiye 5 milyon YTL demek, işte o zaman hayatım kalkınmaktan öte gidip değişir. Bak yine hayallere daldım. Bu hayal bitmez, yılbaşları ve biletler ve sayısal lotolar ve on numaralar ve şans topları ... Bir atımız eksik galina, o da kalsın :))

Limon Çiçeği

Telli Günlük

2006-12-14T17:11:00.000+02:00

Evet telli turnam, telli babam, tel sararım.. İğrenç mi oldu ? Sanırım evet.

Ben şanslı biriyimdir, mesela kimse de duymadığım bir özelliğim var(dı). 33 dişliyim. Evet ön süt dişlerimden biri inat etmiş zamanında, düşmemiş. Bende inat edip diş teli takmayınca. Gün oldu devran döndü, bugüne. Yirmiliklerin çıkması ile bizim 33 diş bir yerini beğenmedi. Ben de üniversiteyi bitirince beğenmemiştim... Şimdi ise geri gidiyor ve dilime takılıyor. Herkesten geri kalıyorum ve bu benim sinir tellerime takılıyor. Buraya kadar paralelliğimizi korudum. Ama 25 yıl sonra, yaşayabileceğim katasrofik etkilere rağmen ayrıldım. Evet artık yok, yerinde de bir şey yok. Ama onun yerine 12 adet braket ve bir diş telim var. 6-8 ay bunlarla yaşayacakmışım, Hakan öyle söyledi.
O kim mi ? Ortodontistim.
Nasıl bir şey mi ? Ağzın bir metre açık koltukta yatarken muhabbet edilmiyor.

Neyseki canımı yakmadı da, kavga etmedik.

Bir fırsatım olursa tellerimin fotoğrafını çeker size de gösteririm :))

Limon Çiçeği

Yapamayacaksam

2006-12-05T15:18:00.000+02:00

Neler oluyor anlamıyorum. Akşamları bir miskinlik, bir bitkinlik. Sanki gün boyu yorulmuşum, bitmişim gibi. Tamam çalışıyorum ama o kadarda yorulmuyorum. Kafam zaten türlü kazanı, herşey bir parça işin içine giriyor. Yarım yarım düşünceler üzerimde, konsantre çalışmalarım boşuna gidiyor. Bugün tekrar çalışma düzenime geçiyorum. nasıl mı? Eve gidilir, hemen yatılır. Kalkıp bir kaç birşey yenir ve ders çalışmaya başlanır. Hiç bir şekilde TV, internete yaklaşılmaz, evde zırt pırt fal açılan iskambil kağıtları zahmetli bir yere saklanır. Ve çalışma günlüğü tutulur. Her gün yazılır, yazıldıkça gaza gelinir, daha çok çalışılır.

Hadi bakalım, bana kolay gelsin, size iyi gezmeler.

Limon Çiçeği

Gitsem bütün aşklar yüreğimdeyken halen ?

2006-11-29T11:52:00.000+02:00

Evet. Başlıyorum. Belki olmayacak bir rüya, hayal. Ama hayallerimin peşinden gitmezsem nereye gidebilirim ki! Bu kadar kararlı olmamı sağlayacak sağlam temellerim de yok. Olsun bu sefer, kılı kılına planlayamamış olayım. Bu sefer önümde stres yapmamaya yetecek zaman olmasın. Bu sefer böyle olsun. Nasıl olsa böyle devam ettikçe ne kısalıyorum, ne uzuyorum. Yaptığım tek şey genişlemek olabilir. Onu da istemiyorum.

Amerika’da doktora yapan bütün arkadaşlarıma uzun uzun meyiller atıyorum. Siz oraya nasıl gittiniz ? Siz oraya giderken nelere dikkat ettiniz ? Hatta takip ettiğim gruplardaki insanları bile rahatsız ettim. Onlara da sordum. Neler yapılır, nasıl yapılır ?

Bir TOEFL var ki, yıllarca insanların çalıştıkları. Ben öyle yıl ayılamıyorum, malum. Bir , iki ay ancak zamanım var. Şimdi onu bir taraftan bakarken, bir taraftan başvuracağım okulları seçmem gerek. Nasıl mı ?

- Okulun sıralaması önemli değil. Önemli olan senin bölümünün sıralaması.
- Ama okulun ne kadar yukarıda ise senin kabul edilmeme şansın o kadar çok. Yani benim
- Okuldan ziyade önemli olan hangi konuda, kiminle çalışacağın.
- Burada ruhum, düşüncelerim ikiye ayrılıyor. Bu araştırılacak ilk konu, o yüzden Bold.
- Konuya bir taraftan karar verilirken bir taraftan üniversite taraması yapılacak.
- Başka nelere dikkat edilecek. Nerede yaşayacağın. Herkes hem fikir. Yaşanacak bir şehir. Bunun için elenenler, North California ve küçük şehirler (çok bilirim :). Bunun ile beraber yaşanılması tavsiye edilenler: DC, Chicago, Seatle, Florida, Newyork City, Philadelpia *. Her yeri görmediğim için yorum yapamıyorum ama gördüklerimden en isteyeceğim Phil olur.
- Buralardaki üniversiteleri araştırıp buraya yazmam gerek.
- İlk aklıma gelenler : Cronell, UPenn, Drexel, Boston ...

Hadi bana kolay gelsin.

Var ise önerileriniz, “ You wellcome”

Limon Çiçeği Çayı

Şeytan işi ne ? Karışmak, karışır o zaman.

2006-11-22T12:45:00.000+02:00

günahı yalnız günahkârlar mı işler? kötülüğü sadece kötüler mi yapar? ahlâksızlık sadece ahlâksızların mı tekelindedir? yüzyıllardır aşkın insanoğluna yaptırdıkları için şeytan işi denilmiştir.
sol yanımızda?
omzumuzda?
içimizde?..
şeytan bunun neresinde!
aşka şeytan karışır. karışmamışsa o aşk değildir...

Soğuk başlayıp, öğleye yumuşayan havada; arasıra yüzünü gösterirken güneş ben niye ise aşktan konuşmak yazmak istiyorum. Çevremde öyle aman aman aşık olan, aşkına şeytan karıştıranlarda yok.
Hem benim çevremde kalanlar (olanlar değil :) aşklarını hep sek içmişlerdendir. Oyun, düzen,
entrika, tekme, tokat olmayanlardan temiz bir aşk defteri olanlardan. Varsa yoksa gözyaşları vardır. O da artık acının en can yaktığı yerde. Yoksa romana konu olan, kimin eli kimin cebinde aşklardan değil. Ama bu kitabı okuyunca, insan neler yapabileceğinin farkına varıyor. Yapmam dediği herşeyi aslında yapabileceğini.

"bak, ben sana ne derdim hep.. herşey insanlar için."
birisini kınamaya kalktığında jülide'nin "unutma, başkası yapabiliyorsa bir gün sen de yapabilirsin" dediğini hatirladi.

İçinde bunlara benzer potansiyeller taşıdığını farkediyor. Hele birde bu farkındalığa Eşkiya'nın periyodik olarak seyretmekten zevk aldığım, hatta seyretmesem boşluğunu hissettiğim bölümü gelince tüylerim diken diken oluyor. VCD formatında ise ikinci CD'nin başı. Baran'ın Berfo'ya neden diye sorduğu sahne, işte cevabı:

- "ihanet ha!" demek sen benim yaptıklarıma ihanet diyorsun.
- Peki eyi oyle olsun.Şimdi ben sana şoyle desem.Ben bunları yaptım çünkü aşıktım ben.Yani vurulmuştum.ölüyordum aşkımdan.Bunun uzerine kim bana ne diyebilir ha?
- ihanet ne?aşkım için yaptım ulan.ahlaksızlık mı? evet yaptım ben en yakın arkadaşımı -seni- jandarmaya ihbar etmiş adamım.Sen yapabilirmiydin benim yaptığımı ha? En sevgili arkadaşına ihanet edebilirmiydin? Onu jandarmaya ihbar edebilirmiydin? Arkadaşının altınlarını çalabilirmiydin? O altınlarla arkadaşının sevdiği kadını anasından babsından satın alabilirmiydin? Arkadaşını ölüme gönderebilrmiydin? Ama ben yaptım.Aşkım için
şimdi soyle bana hangimizin aşkı kejeye daha büyük ha? Hangimizin? Hangimiz keje için bu kadar günaha girmeyi göze alabildik? Bu aşk için ben cehennemde yanmaya hazırım ya sen?"

Umarım bu potansiyelin ortaya çıkacağı ortamlar olmaz. Ben yine büyük şehirde ama kendi küçük, mantıklı ve pişmansızlıklar olan dünyamda yaşayayım. Risk almam gerekirse alayım ama bu potansiyeli kullanmayayım.

Güzel bir haber Bursa'dan

2006-11-21T13:13:00.000+02:00

aftasonu şehir dışındaydım. Bu sefer Bursa'da. Gezmeye değil, dart turnuvasına gittim. Tunuvadan dolayı pek fazla bir yer görmedim, gezmedim. Kestane şekeri bile alamadım. Herşey ucu ucuna yetişti. Kestane şekeri getiremesemde, elim boş gelmedim. Yine bir üçüncülükle geldim. İşte ilk dört büyük bayanlar :))

Haberin devamını darttr'den okuyabilirsiniz.

En Hızlı Dönüş Dart'a

2006-11-06T14:15:00.000+02:00

Pazar günü Ankara Dart Topluluğu'nın düzenlediği ADT Pirates Dart Turnuvası vardı. Malum 2 yıldan daha fazla dart oynayan birisi için bu turnuvalar gayet önemlidir. Ne de olsa puanları toplayıp milli takıma seçilmeye yarıyor. Neyse ben bu sıralamada bayağı gerilere düşmüştüm. Ne kadar antreman yapsamda, psikolojik gerilim, yenme-yenilme düşüncesi performansımı ciddi etkiliyordu.

Uzun tatilin dönüşü, antreman yapılmamış onca günden sonra bir gayret turnuvaya katıldım. Gerçekten kasmadan, nolursa olsun diyerek oynanan oyundan daha zevklisi yokmuş. Ve sonuç beklenenden daha iyi. Bayanlarda 4. oldum. Gerçi bana 4. değil, 3.lerden birisin demişlerdi. Ve işte haberlerin devamı

Daha bol bol turnuva haberi ileteceğim size.

Sağlıkla

Limon Çiçeği

Empire State Binası - New York City

2006-10-31T17:34:00.000+02:00

Her eyaletin bir takma adı var kuralına uyan New York City, Empire State olarak biliniyor. Bir kaç bölgeden oluşan şehrin, ben sadece Manhattan bölgesinde gezdim. East River ve Hudson River adlı iki nehir arasında, yarım ada şeklinde olan bir bölge burası. Yarımadanın uç kısmı İkiz Kulelerin bir zamanlar olduğu yer. Ve buna benzer çok fazla plaza, gökdelen halen mevcut. Binanın dışarıdan görüntüsü :

Bu bölgeyi, New York’un diğer bölgelerini ve hatta çevre yerleri görmek için gidilebilecek nadir yerlerden biri Empire State binası. 86. katından görüntüler şöyle :

Doğu

Kuzey

Batı

Güney

1931-1972 yılları arasında en yüksek bina unvanını elinde tutmuş olan bina 102 katlı. 86. katı ise ziyaretçilere açık. Bu zamana kadar 117 milyon kişi ziyarette bulunmuş. Manzara platformuna yükselti konulsa bile bugüne kadar 35 kişi bu binadan atlayarak intihar etmiş. 1945 yılında ise bir bombardıman uçağı çarpmış ve 13 kişi ölmüş. Ve böyle bir bina köleler çalıştırılarak sadece 18 ayda bitirilmiş.

Slide gösterisi için aşağıdaki adresi tavsiye ederim.
http://www.adrem.ua.ac.be/~michiels/gallery/slideshow.php?set_albumName=NY-0823

Limon Çiçeği

Geri Dönememek

2006-10-31T09:19:00.000+02:00

Halen geri dönebilmiş değilim. Aklım, ruhum, düşüncelerim, uğraşlarım ve rüyalarım ile halen buralarda değilim. Teeee oralarda kaldım sanki. Hal böyle olunca kelimelerde aklımda-kalbimde biryerlerde sıkışıp kalıyor ... Geri dönebilirsem yazacağım

Limon Çiçeği

Texas- Austin 2 (Sali-Carsamba)

2006-10-15T18:03:00.000+03:00

Ikinci gun uyandigimizda yagmurlu oldugunu gormek pek hosuma gitmedi. yagmur yaginca daha da nemli bir ortam oluyor. Neyseki sicaklik cok yukselmedigi icin nemi her yerimde hissetmedim. Bu mevsim buranin en guzel zamaniymis.

Yine spor, yemek, market alisverisi, yeni yeni meyveler-sebzeler, ortaliktaki yemek kitaplarini uzun uzun inceledim.

Carsamba gunu gunesli bir gune uyandik. Murat ile beraber Kayak yapmaya gittik. Kar yok tabi :) Bende merak ediyorum, bu kayak nasil birsey ? Irmakda sisirdigimiz bot ile uzun uzun bir gezinti yaptik. Gunes yukselmeye baslayinca, sicak olmaya baslayinca geri geldik. Nehrin iki kiyisi bol yesilli, dogal hayatin korundugu bir ortam. Sag tarafta universitenin biyoloji bolumu, sol taraf ise daha yukse ve kartal yuvalarinin oldgu yerler. Kartal yuvasi burada cok parasi olan kisilerin malikaneleri, gercekten kocaman evler ve cevresi tamamen dogal hayat. Bu amcalar IT zenginilermis, toprak zengini diye dusundugumu belirttim. Onlarda toprak zenginlerinin ikinci kusaga gecislerinde sirketleserek gectigini boylece, toprak bolunmelerini veya beceriksiz ikinci nesli elega ettiklerini anlattilar. Kapitalist sistem tam olarak isliyor.

Aksamda yeni yeni biralar alarak hepsini denedim. Erkenden basim dondu uyudum. Meshur 6. cadde halen gidilememis bir yer benim icin.

Aksama ise annem icin Austinde ilk iftar sofrasini hazirladik. Birgun once marketten tanidik tanimadik ne var ise almistik, onlari harmanlayip bir sofra hazirladik.

Ankara`da Bilten`den bir arkadasim zamaninda bana cok ovdugu ve ancak sallama cay olarak elde edebildigim Chai Tea Latte denedim. Cok sekerli, bal + sut + cay yapragi + karanfil + zencefil + karanfil karisimi soguk bir icecek. Bekledigim kadar guzel olmadigini tekrar belirtirim.

Limon Cicegi

Texas- Austin 1 (Pazar=Pazartesi)

2006-10-10T19:09:00.000+03:00

Once araba ile yapilan sehir turu ile basladik. Sehirin ortasinda Congress (Kongre Binasi) var. Herseyi oraya gore anlattilar. Birde sehirin ortasindan gecen Colorado nehri var. Nehir cevresi 30 m kadar yesillendirilmis alan olarak geciyor. Bir yakasi daha cok universite arazisi, bolumleri, labaratuar ve apartmanlari var. Apartman burada en fazla 3 katli oluyormus. Bu yesil alanlarin bir kismi zamanin toprak sahibi kisilerine ait, burayi yesil alan olarak kullanilmak sarti ile bagislamislar. Mesela Zilkir diye bir amcam, bayagi genis alanlar bagislamis. Bir kismini botanik bahcesi olarak japonlar duzenlemis, bir kismini Texas bitkileri olarak duzenlemisler. Sessiz sakin guzel parklardi. Biz gittigimizde 4-5 adet gelin gorduk. Bizde gelin ve damat fotografciya gidip forograf cektirip, arkaya da digital olarak fon ayarlattirirlar. Burada fonu sen seciyorsun, fonun oraya gidiyorsun, fotografci oraya gelip cekiyor. Yani nehir, bahce, kir, orman gibi yerleri siz seciyorsunuz. Tabi fotografci isik falan kullanmayinca uzmanligini konusturmak zorunda kaliyor.

Hava gercekten sicakti, 30 dereceye kadar cikiyor sanirim. Sonra universitelerini gezdik. Burada bizdeki gibi kampus yapisi yok, herkes gelip giriyor. Kutuphane herkese acik, spor salonlari herkese acik. Sadece tam teskil kullanabilmek icin uyelik gerekiyor. Bende ablamin uyeliklerini kullanarak buranin tam bir spor cenneti olacagina karar verdim. Iki acik havuz, bir kapali, 2 squash salonu, 4 tenis, 2 hand-ball, 2 racet-ball salonu, voleybal, basketball ... Universitenin gecen yil sampiyon olmus Futbol takimi var ( tabi futbol degil amerikan futbolu, sakkir :). Bu takima uygun 80.000 kisilik stadyum.

Aksam oldu ve aciktik. Getirdigimiz baklavalar Selma ve Murat icin iyi gelirken, agzima tatli koymak istememem benim icin hic normal degildi. Aksam icin bizi Tex=Mex denilen, ne Texas ne de Meksika yemegi olan; arayi bulmus bir cesit yemek yemegi yemeye goturduler. Cips ve iki cesit sos geldi. Bu soslardan biri domates aci kirmizi biber ezmesi seklinde, digeri ise avakado ve sarimsakliydi. Avakado sevmeyen biri olarak ikinci sosa dokunmadim. Digeri ise aci, domates ve biberli sos biraz aciydi. Biberlerin isimleri Jallapenilla ve Jalo....Ama aci olmasi yenmez yapmiyor ve hatta yedikce daha fazla yemek istiyorsun. Cok guzeldi. Derken yemeklerimiz geldi, biber dilimleri, sogan dilimleri ve et dilimlerinin izgara edilmis hali vardi. Bunun yanina bir de sos tabagi getirdiler. Icinde kucuk kucuk dogranmis domates, maydonaza benzeyen ama cok daha fazla tadi baskin olan Silantro, krema, sarimsakli avakaso sosu. Cilerelleno ise buyuk bir yesil biber icerisine kiyma konulmus, uzerine peynirli biberli bir sos dokulmus bir yemekti. Bunun yaninda ekmek niyetine Fahita (fajita) denilen Meksika ekmegi veriyorlar.

Bu arada cesit cesit marketlerde ben saatlerimi harciyorum. Soslar, cesitler, meyveler ...

Spor turumuz da devam ediyor. Water-aerobics, hydro-sculpt, kickboxing, havuz, gunes, kosu, squash ...

Devami geliyor

Amerika Yolculugu

2006-10-10T03:38:00.000+03:00

Harfler boyle olacak. Turkce olmayan harfler icin simdiden ozur dilerim.

Cuma 12:00`da Nilufer ile Istanbula geliyoruz. Uyku gozlerimden nasil akti ise arada bile uyanmadim. Kopruyu gectigimizde saat 6 bile olmamisti. 6`da Esenler garindaydik, hava alanina direk servisleri oldugu ogrenince daha bir rahatladim. 7 gibi hava alanina varmis ve Delta`nin 9 Paris Counter`i basinda bizimkinin ne zaman acilacagini ogrenmeye calisiyordum. Biraz beklememiz gerektigini ogrendim. Bu bekleme 9 civarina kadar surdu. Counter acilmadan once gidip 70 YTL bayildik, neymis ? yurt disi cikis pulu. On siralardan valizleri teslim edip, pasaport kontrolu yaptirip, dogruca isbankasinin lounge bulduk. Kendimizi attgimiz gibi guzel bir kahvalti bizi bekliyordu. Bu arada lounge nedir ? derseniz, efendim isbankasinin siz sevgili musterilerine dis hatalrda ucaginizi beklerken cay-kahve-sandvis-kek-paste-meyve ikram ettikleri yer. Bunun icin kredi kartinizin olmasi yetiyor. Bir kredi karti ile iki kisi girebiliyorusunuz. Oyle guzel bir hizmet iste. Neyse kahvaltidan sonra ucagimizin kapisi acildi ve biz gittik. Yanimizda su, oje, parfum falan almadik. Ama 30 ml dove kreme laf etmek isteyince biraz ikna etme islemi gerekti. Neyse aldik iceri. Sonra uzun bir yolculuk. Annem cok rahatti,ben panikler diye biraz korkmustum. Iki kitap, iki film, uyumaca, dergi okumaca sonucunda Istanbul`dan 11:55`de kalkan ucagimiz 17:15`dw Newyork havalanina indi. Oradan hemen pasaport kontrolune girdik. Genc bir amerikali ile islemleri yapmam zor olmadi ve sagolsun kendisi bizi hic ugrastirmadi :) Guzek olmak zor zennaaat :) Valizleri alip gumrukten gectik. Ucakte iki adet form veriyorlar bir tanesi I94 diye adini,adresini yazdigin bir form. Birde custom form denilen yaninizda neler var ? ne kadar ticari malzeme var ? yiyecek var mi ? sorularinin oldugu bir form. Ben bu formda acik ve net olarak yiyecek getirdigimi isaretledim. Ama oradaki gorevli hic bir sey yapmadi ve bizi gecirdi.Tekrar Deltaya valizleri biraktik ve beklemeye basladik. 4 saat suren Newyork-Austin yolculugundan sonra Murat`i gormek cok guzel bir duyguydu. Hemen Selma`ya geldigimizi telefon ile haber verdik ve geldik. Alan olarak genis bir oturumu olan sevimli, ahsap agirlikli ( bu sehirde her yer oyle), kullanisli evleri var. Iki katli bir ev, cevresinde bahcesi ve otoparki var. Bizimkiler alt kattalar. Biz geldikten hemen sonra kedileri de bir iceri girdi, sonra beklenenler gelmis deyip cikti. Bende goturdugum yiyecekleri cikardim. Sanirim ikrama gecti. Birde onlar icin almis oldugum iki kisilik kahve fincani ve cerezlikleri sevdiler. Ben bir miktar kahve alayim derken eski fincanlardan birini kirdim. Neyseki yenisini goturmusum :) Biraz lafladikdan sonra yattik, ben hemen uyumusum.

Devami gelecek ...

Limon Cicegi

Ve tatil...

2006-10-05T15:51:00.000+03:00

Evet tatilime bir gün kaldı. Biraz heyecan var tabi. Tekrar yollarda olma fikri, hafif soğuk aralarda çay bardağına sarılmak, camdan hem dışarıyı hemde ışık ile yansıyan içeri görme fikri beni heyecanlandırıyor.

Bu sefer bilmediğim bir tür yolculuk olacak ve sonunda bikinim ile denize atlayacağım bir deniz olmayacak. Bu sefer uzun bir uöak yolculuğu ve ardında ablam-eniştem var üzerine atlayacağım.

Uzun uzun sohbetlerin olacağını düşündüğüm, yeni yeni planların yapılacağı, yeni yeni insanları göreceğim, yeni yeni yerleri göreceğim, yeni tatlar, yeni sokaklar, yeni ışıklar ... Ben yine herşeyi hafızamda tutmak için o hatırlama egzersizlerinden yapıyor olacağım. Herşeyi unutmayayım derken genel resmi yine kaçıracağım. Bu sefer bir de Amerika Güncesi tutacağım, yolda, orada, herzaman bir kaç satır yazacağım içerisine ... Yıllar sonra okurken bakalım neler hissedeceğim. Tabi bunları yıllar sonra ne hissederim diye yaşamıyorum, öyle anlama sakın.

Hafif boğazım ağrıyor, hereyi kansızlığıma veriyorum. Ekim başında gel, tedaviye başlayalım diyen doktoruma ulaşamadım. Başka doktorda gezmedim. Hali ile halsiz bir tatil yapıyor olabilirim, ama vitaminleri düzenli alırsam belki biraz toparlarım.

Ama dönünce bomba gibi olacağım, her tatil dönüşünde yeni kararlar alınmış ve uygulamaya hazır olurum. Enerjim tam olur, hiç daha çok olsun hep yatalım diye şikayet etmem. İyi olurum yani. Hem geri geldiğimde dart ligi de başlamış olacak, off ne heyecanlı bir yıl olacak .

Amma velakin önce tatil :))

Bana iyi tatiller, size her ne yapıyorsanız kolay gelsin

Görüşmek üzere

Limon Çiçeği

İlk Kadın Milletvekili

2006-10-03T17:11:00.000+03:00

Konu bugünlerde irtica, bütün büyükler bu konuya değiniyor. Kimi topu oraya, kimi buraya kimi de out'a atıyor. Nolur irtica gelirse derseniz ? olan yine kadınlara oluyor. Kadınlar yine her olaydaki gibi ceremesini çekiyorlar. Buradan yola çıkarak cumhuriyetimizin ilk yıllarına uzandım ve lk kadın millet vekilimizi inceledim. Banal Nevzat İstar Arıman. 1903 doğumlu olan bayan İzmirli bir gazeteci/şair babanın kızı olarak biliniyor ve 1935'de İzmir milletvekili olarak mecliste yerini alıyor ve seçilme hakkını kulanan ilk Türk bayan oluyor. İsmi bildik bayan isimlerinden olmadığından zaten ailesel bir farklılık olduğu hemen farkediliyor. Paris'te felsefe eğitimi almış olması ailesel farklılığı devam ettiriyor.16 yıl milletvekilliği yapıyor. Önem verdiği alanlar ise kadınların etkin olması, latin harflerinin öğrenilmesi ve yaygınlaştırılması ... Daha sonrakiler ise şöyle sıralanıyor :

İlk Kadın Milletvekilleri
1- Mebrure Gönenç - Afyonkarahisar
2- Sabiha Gökçül Erbay - Balıkesir
3- Şekibe İnsel - Bursa
4- Huriye Öniz Baha - Diyarbakır
5- Dr. Fatma Memik - Edirne
6- Nakiye Elgün - Erzurum
7- Fakihe Öymen - İstanbul
8- Satı Çırpan (Satı Kadın) - Ankara
9- Ferruh Güpgüp - Kayseri
10- Behire Bediş Morova - Konya
11- Mihri Pektaş - Malatya
12- Meliha Ulaş - Samsun
13- Fatma Esma Nayman - Seyhan
14- Sabiha Görkey - Sivas
15- Seniha Hızal - Trabzon
16- Benal Nevzat Arıman - İzmir
17- Türkan Örs Baştuğ - Antalya
18- Hatice Özgener - (Ara seçimle)

Burada 4. sırada bulunan Diyarbakır'lı Huriye Hanıma dikkat çekmek istiyorum. Yani o zamanlarda bile böyle bir olay olabilirken şu an aynı bölgede ezilen kadınları düşününce "nereden nereye geldik" deyimi yerine "nereden nereye gittik" demek daha doğru geliyor.

Sonumuz hayır olsun diyorum. Ama bu ülke İran olamayacak kadar Avrupa'nın tadını, insan haklarını, özgürlüğün tadını biliyor. Ne doğulu ne batılı ama illaki ikisinden birer parça, Elif Şafak'ın dediği gibi tam bir ARAF.

Limon Çiçeği

4 Yıl biter ve Love is ...

2006-10-02T15:21:00.000+03:00

Cumartesi benim için yeni bir bitiş, yeni bir başlangıç herşeyden önce parmakları ortaya çıkartıp tek tek sayma zamanıydı. Saydım ve tam 4 yıl önce bugün işe başlamıştım. Tam 4 yıldır her gün uyanınca yine balık hafızalı biri olup işe gidiyor ve sürekli aynı şeyleri yapıyorum. Tabi farklar oluyor, 5 dk gecikmeler, yarım saat geç çıkmalar, cumartesi de gelmeler, etek giymeler, yeni takıları takmalar, ilk bordo ojeleri denemeler, bitirilecekler için acele etmeler, sabahları bazı bazı (nadiren) kahvaltıya eşlikler, sıcak muhabbetler ...

Hayatımda çok ama çok istediğim şeyleri bile bilgisayarımın ekranını kadar görmüyorum. Hatta öyleki onları haftada gördüğüm süreyi toplasak benim bir günlük monitor aşkıma yetmiyor. İşimden memnuniyetsizlik değil benimki, 4 yıl yani
4x365=1460 gün
4x2x52=416 haftasonu
yani ortalama 1000 gündür, aynı şeyi yapıyorum. Yaklaşık aynı saatte kalkıp, aynı saatte kahve içip, aynı saatte yemeğe gidiyorum. Garip geliyor, hele ki bunu yıllar ve yıllar boyunca da yapacağımı düşününce gözlerim dönüyor, aklım şaşıyor.

O zaman daha iyi anlıyorum, insan olmayı. İnsan olmak herşeye alışmak demekmiş bir yerde ve ben alışmışım bile.

Şıpsevdi diye bir sakız vardı. halen var mı bilmem ama ben onların etiketlerini uzun uzun süreler biriktirdim, şimdi Mersin'de bir kutuda olduklarını düşünüyorum. Orada Aşk... diye başlar ve hiç düşünmediğiniz bir bakış açısı getirirdi. Sakızıda pembeli kocaman bir sakızdı benim için ağızda eriyenlerden değilde büyüyenlerden :))

Şimdi ben bu karikatürlerin ingilizcesini buldum. Bu sefer "Love is...". Artık biriktirdiğim sakız etiketlerim olmasa da bu sefer biriktirdiğim duygular, anılar ve yaşanmışlıklar var. Ve halen tutuyor :)

Buradan şıpsevdi sakız üreticilerinin geniş bakış açısı ve bilgi dağarcığı için tebrik ediyorum. İngilizce bilmeyenlere sakız yolu ile ulaştıkları için.

Limon Çiçeği

Eski Sevgili'nin eski ve yeni Sevgilileri

2006-09-28T16:20:00.000+03:00

Yok eski sevgililerimden birini falan görmedim. Sadece okuduğum birşeyler bu hissi tekrar yaşattı. Vakti zamanında ola ki ! Pek hoşlanmam aslında, ama olur ya. Sevgilimin eski sevgilisini görünce bir dikkat kesilirim ve incelemeye başlarım. Genelde kızlar bunu tehdit olarak gördüğü için yaparlar. Ama ben ondan dolayı değil. Eski şahıs ne kadar güzel ise, ne kadar zeki ise, ne kadar anlamlı, sempatik ise, ne kadar başarılı ise ve şu an güzel başka ilişkileri var ise... Yani toplamda sağlam biri ise, sevgilimin puan hanesine artılar gelir. Garip değil mi ? Kız muhabbetinde, hep bir karşılaştırma vardır. Ya benden güzelmiş bu kız ! Ya bu kız çok başarılıymış ! Ya bu kız benden sempatik ! Bende olmaz böyle karşılaştırmalar. Ben onu sevgilimin yaşamış olduğu güzel bir olay olarak görürüm.

Bir de bunu sonraki hali vardır. Eski sevgilini yeni sevgilisi/karısı ile görürsün. Yine dikkat kesilmeler ve şahıs hakkında bilgiler toplarım. Ne kadar nazlı, ne kadar çıt kırıldım, ne kadar tiki, ne kadar kendi işini yapamaz, markete yalnız gidip alışveriş poşetlerini taşıyamaz bir tip ise eski sevgili falan demem silerim, çizerim üzerini, hatta harfler belli olmasın diye zigzaglar çizerim bol bol. Ne o öyle ! Biz dana böyle mi öğrettik ! der gibi bakarım. Bula bula bunu mu buldunu ima ederim. Sen zaten pek iyi birşey değildin, sevgilinde senin için yeni bir başarısızlık olmuş demeye getiririm. Değeri düşüverir bir anda, içimdeki cam yapı bağıra bağıra iner aşağı. Tam anlamı ile saygımı kaybederim. Gitmiştir, bitmiştir dinlemem böyle hissederim işte ben.

Hayatınızın bir yerinde yer etmiş insanların iyi olması gerekir. Ama hep iyi. Yoksa yaşadığınız kirlenir biraz, biraz gölge düşer üzerine. Güzel anılar için ya hiç karşılaşmayacaksınız ya da sağlam kişiler girecek hayatınıza. Yoksa yaşama güveniniz kalmıyor.

Limon Çiçeği

Uçak Bileti

2006-09-27T10:46:00.000+03:00

Malum bugünlerin en sıcak konusu Amerika yolculuğu. Vizemizi aldıktan sonra THY'den pahalı pahalı rezerve ettirdiğim rezervasyonu iptal ettirerek gerçek bilet arayışına girdim. Aklıma ilk olarak ODTÜ kampüste bulunan Asterya geldi, hani konukevine varmadan solda. Karşıma çıkan beyfendi şahıs benim derdimi dinledikten sonra telefonlarımı, e-postalarımı alıp hemen döneceğini söyleyip köşeyi dönünce kayboldu. Bir gün iki gün ses yok.. Tabi benim frenler gıcırdamaya başladı. Telefon üzerine telefon, yok meşgül yok telefonda. Ümidi kestim, Atılım'dan konferansa giderken bir arkadaş kullanış bu firmayı hemen aradım. Tuba diye süppper bir insan çıktı. Şimdi firmanın adı TCI NOVIN Havacılık 466 30 00. Reklam da yapıyorum bu arada. Kızcağız, gün boyu beni meyil bombardımanına tuttu. Ankara'dan çıkarsak ne olur ? Istanbul'dan çıkarsak ne olur ? Austin'e mi varsak daha iyi yoksa Dallas veya Houston nasıl ? Bir sürü bir sürü opsiyon. Ben tabi sevindirik. Ablam ise ısrarla Asterya diyor. Kalktım gittim bir öğle arasında, elektrikleri kesik. Peki dedim ve derdimi anlattım bana geri cevap verme zahmetinde bulunmayan beyfendiyi anlattım. Herkes biliyor galiba marifetini. Bir bayan arkadaş yardımcı olmaya çalıştı, ben bir uçuş sordum bana biz zaten size bir defa rezerve ettik, başka opsiyon sunamayız demez mi ? Kocaman, kalın bir çizgi çektik üzerine ve kimseye tavsiye etmiyoruz. Bugün biletlerimi almaya gidiyorum. Tuba hanımı göreceğim diye düşünüyordum ama bugün izinliymiş kendisi, Deniz hanım bana yardımcı olacak. Çok sevinçliyim çok... İşini iyi yapan veya yapmaya çalışan kişilerle çalışmayı, iletişimde olmayı valla seviyorum.

Limon Çiçeği

Botlarım

2006-09-22T16:00:00.000+03:00

Sonbahar hoşgeldin Ankara'ya. Ne güzelde yağmurlarınla geldin.

2006-2007 kış sezonu ile 5. yılına girdi botlarım. Ben onları tamamen tesadüf eseri çok ucuz bir fiyata aldım ve 4 yıl boyunca neredeyse ayağımdan çıkarmadım. Çok rahat olmalarının yanında dağa, yamaca ve şehir içine uygun görünüşü de var. Dün şortla evde gezerken markete inmem gerekti, üzerime hırka ayağıma botu geçirip indim. Giderken botlarıma bakıp bakıp (pantolon biraz kapatıyormuş) "ne güzeller, ne güzeller!" diye geçirdim içimden. Hem özlemişim botlarımı hemde kapri veya şort ile bot giymeyi. 4 yılda bana dayanmasının yanında sadece geçen sene biraz terleme sorunu ile karşılaştım. Onu da arka arkaya günlerde giymeyerek çözdüm. Bu sene yine bunlardan almak için internete talim edeceğim. Umarım bulurum, aynısından.

Normalde sevmem böyle sürekli aynı şeyler olmasını aslına ama biraz huy değiştirme galiba, biraz bir şeylere özdeşleşme isteği, her ne ise aynısından istiyorum işte.

Sabah bu yazıyı yazarken şortun altında duran botlarımı çekmek idi niyet ama fotoğraf makinesinin pilleri bitince başka sefere kaldı. Ve inetnetten buldum bir foto, daha kötüsü ecco'nun sayfasında da aynı model yok :(((

Ben aynısından istiyorum !!!!!!!!!!!!!!!!!!

Öfke, Hiddet, Üzüntü, Sinir

2006-09-20T09:56:00.000+03:00

Dün bunları düşündüm. Ben bunlardan hangisini daha çok yaşıyorum diye düşündüm. Durduk yere nereden aklına geldi demeyin. Yaşama dönüş kliniklerinden birinin reklamında bu kelimleri arka arkasına görünce düşünmeye başladım.

Üzüntü: bu iç burkan bir duygu, birinden beklemediğim bir yargı cümlesi duyduğumda üzülürüm. Tabi bu kişi benim sevdiğim biri olması gerekiyor.

Sinir: Sana bunu söylemeye yetkisi, ilgisi , bilgisi olmayan kişilere karşı verdiğim tepki. Çok olağan birşeyin olmaması sağlandığında hissettiğim his.

Öfke: Olmasını beklediğim, ama olmayan, oldurulmayan olaylarda hissettiğim his, a öfkelendiğimde bunu hareketlerimle belli etmem, "Ssssaallllaaakkk" gibi kelimelerle geçiştiririm veya "Canu cehenneme"

Hiddet: En çok bu duygu bana yakın, hazmetmemin çok uzun zaman alacağı durumları fark ettiğim anda hissettiğim, kan basıncımın arttığı, çevremedekileri kırmak yıkmak istediğim, birşeyleri fırlattığım ama hırsımı alamayıp başka fırlatacak şeyler aradığım, ağzımdan kelime çıkmayan, kendimi ifade edemediğim anlar

Şimdi bir bunun için Internete bakalım, onlar ne diyor:

Üzüntü:
Olması istenilmeyen olaylardan doğan ruh tedirginliği, teessür (TDK)

Sinirlenmek:
Duygu ve davranışlarını denetleyemeyecek duruma gelmek, öfkelenmek, köpürmek, feveran etmek (TDK)

Öfke:
Engelleme, incinme veya gözdağı karşısında gösterilen saldırganlık tepkisi, kızgınlık, hışım, hiddet, gazap (TDK)

Hiddet:
Öfke, kızgınlık (TDK)

Çok yakın gibi kullanmışlar ama sanırım sizde zaman zaman hissetiğiiz bu duyguların farklılıklarını yaşıyorsunuzdur. Yani anlatamasamda anladınız değil mi :)

Sonra daha derin düşüncelere daldım, peki dedim, kıskançlık, haset, imrenme, yerinde olma isteği arasındaki fark ne? Bunu da gelecek yazıma saklamdım

Limon Çiçeği

Amerka Vizesi Macerası

2006-09-18T14:57:00.000+03:00

Dikkat Dikkat Burada yazılanlar ibret niteliğindedir :))

Efendim, pasaport sürenizi Ramazan ayında ümreye gitmek isteyen kişilerin olduğu zamanda, yani Ramazan ayından iki-üç kaç hafta önce uzatmaya çalışmayın. Nasıl bir sıra sormayın. Ankara Pasaport şube saat sekizde içeri almaya başlıyor ve günde 400 adet pasaport verme işini yapabiliyor. Ama 400'den sonra numara vermiyor. Bilgilerinize ...

Efendim bilişim işilim olurda hatun kişinin işi neler isteniyor diye tekrar bakmazmı Emniyet internet sitesine. Baktım ki, o ne ? online pasaport. Aman dedim, ne güzel, devletim milletim alışmış, alışmış ki online pasaport alıyor. Hemen doldurdum bir güzel formu, bekliyorum e-posta gelsin bana. Geldi ama bir gün sonra, 7 gün içerisinde diyor ama dün 1, bugün 2, bana 5 gün süre kalıyor. Neyse dedim olur böyle şeyler. İkinci gün gittik, saat 7:45. Biz herhalde 450-500 arası bir yerlerdeyiz. 400'de tamam dediler. Gidin evinize size numarada yok. Ben atladım. Ben online başvurdum, bana da mı yok ?
Yok kardeşim dediler. İkinci gün 7 civarı gidip 104. sıradayım. Sıra olma kültürü olunca memlekette, 10. kişiden sonra hemen isim yazmaya başlamışlar. İyi yapmışlar, böylece köşedeki satıcıdan çay alabildim.

Sonra girdik içeri, ben online sırası alacağım diyorum. Yok diyorlar, herkes ile aynı sıradan gel, sonra sana online sıra verelim. İyi de ama ben 7'de geldim zaten, bekledim bekleyeceğim kadar. Yok herkes ile aynı sıraya gir. Baktım sıra ilerlemiyor çıktım geldim işe. Annemi bıraktım sen al dedim. Ona da online sıra bitti deyip normal sıra vermişler ve öğleden sonra ancak başvuru yapabilmiş. Ben de kendimi takdir ettim, online başvurdum diye.

Araya haftasonu girdi ve bizim online süresi bitti. Hadi tekrar başvur, 2. gün gelsin, bu sefer 6:30 civarı girdim sıraya. 65-70 arası biryerlerden aldık online sıra:5. Tamam harç parası yatırılacak ama herkes ile aynı sıra. Rica minnet, sıram geldi gelecek, bir zahmet geçtim öne. Ben onca çileden sonra 15 dk sonra başvurumu yapmıştım.

Ne anladım ben bu online işlemden. Aynı kuyruk ile sıra alıyorsam, aynı vezne kuyruğu bekliyorsam... Öğreneceğimize dair umutlarım büyük.

Tabi bu arada biz kapıdan içeri alınmak için beklerken, tanıdıklarının arabası ile gelen polis akrabaları bizden önce numaratörden numara almışlardı bile. Emniyette bile olursa dedim, diğer yerlere ne demeli.

Vize için arayacağınız telefonu aramadan önce 16$ yatırmış veya kredi kartınızın yanınızda olduğuna emin olun. DİKKKAATTT ! Pasaportunuzun süresi uzatılmış olmalı. Yoksa yanıyor canım 16$. Ailecek gidiyorsanız, herkesin doğum tarihi, pasaportları sizin ile olsun. Sonra gidin formu doldurun, 100$ harç yatırın, onlara özel bir foto var ondan çektirin, tapuları, ruhsatları, maaş bodrosunu, izin belgesini, iş kartlarınızı, uçak rezervasyonunuzu, davet mektubunuzu alın ve gidin. İlk olarak sizden form, makbuz ve pasaport istiyorlar. Sonra benim vermek istediğim hiç bir evrağı almamaları çok ilginçti. Bakmak için bile almadılar.

- Are you working ? (Çalışıyor musunuz?)
- Yes, there are the docs (Evet, evrakalrım burada) deyip evrakları vermeye çalıştım, kabine almadılar
- What for ? (Ne için ?)
- Visit my sister (Ablamı ziyaret) deyip evrakları vermeye çalıştım, almadılar
- Who will pay? (Kim ödeyecek?)
- I will , there banks extreas ( Kendim, işte banka hesapları) almadılar...

Tamam dedim, bunlar bana vermeyecekler. O da ne 10 yıllık Amerika vizesi elimde :)))

İşte böyle, nasıl bir güven görüntüsü varsa artık bende :)))

Limon Çiçeği

Bu haftasonu

2006-09-11T11:06:00.000+03:00

Nasıl geçti bende bilmiyorum. Bildiğim veya bildirildiğim tek şey geçmiş olduğu.

Güzel bir haber ile başladık. Annem bir kere daha büyük hala oldu. Bende ikinci uzaklıktan hala. Bu durumda 7. ikinci dereceden yeğen oluyor. Pek güzel bir oğlan çocuğuymuş. Analı babalı, sağlıklı ve hayırlı olur herkese umarım.

Eve giderken arkamdaki iki genç kız sadece telefonlardan bahsettiler. Hani benim alırken üzerinde durduğum bütün ayrıntıyı o kadar detaylı biliyorlar ki. Paraları olsa hepsini elden geçirmiş olurlardı kesin. Gerçi bir öğrenci için yeterince değiştirme yaşamışlar.

Onları dinlerken acaba insanların telefon değiştirme motifleri ile kişiliklerinin hangi bölümü benzerlik gösterir diye düşündüm. Giyim alışkanlığı, yemek alışkanlığı, okuma, gezme, sevgili, aşk, temizlik ... Valla bilemedim.

Benim bundan önce bir telefonum oldu. 4.5 yılkendisi bana ben ona iyi bakmaya çalıştım. Artık yeni pilleri bile kabul etmeyince emeklilik zamanı dedim. Sonra yenisini düşünürken de biraz araştırma, radyosu olan bol hafızalı, destek alabileceğim bir telefonu alıverdim. Şimdi o bana ben ona iyi bakmaya çalışıyorum ve değiştirmeyi de öyle kolay kolay düşünmiyorum.

Bu konuşmadan sonra emekli telefonumu çıkardım şarja koydum. Belki çalışır ve nostaljik olur dedim.

Süheyla

Amerika ve Eye of The Tiger

2006-09-07T17:08:00.000+03:00

Annem pasaport için bu gün tekrar gidiyor. Umarım alacak ve biz artık vize işlemlerine başlayacağız. Kardeşimde biz Amerika'da iken eve bekçilik yapacak :) Ne mutlu bize ...

Bu miskinlik, bu bıkkınlığın bütün nedeni yaz sıcakları sanıyordum. Gel gör ki, havalar gayet güzel ama ben halen miskin, bitkin. Ne oluyor bana böyle anmalıyorum. 27 yaşından sonra huy değiştirmiyorum ya..

Önce miskinliğimi spor yöntemi ile atmaya çalışacağım, sonra kitap okuma sürelerimi uzatacağım, daha planlı ve verimli günler istiyorum. Ben o günlerimi geri istiyorum .....

Süheyla

Amerika Yolculuğu

2006-09-01T16:59:00.000+03:00

Efendim,
Bilenler bilir ben ablama pek düşkünümdür. Böyle abla dediğime bakmayın, kendisine Selma derim ve Selma diye anlatırım. Yazıya gelince abla oluverdi birden. Neyse, bizim kız (şimdi de bizim kız oldu) 99'da evlenip Amerika yollarına düştü. O zaman bu zamanda orada mutlu mesut bir hayatları var. Ne mi yapıyorlar ? Eşi ile beraber aynı üniversitede doktoralarını yapıyor, bir taraftan asistanlık yapıp akademik olmanın dayanılmaz yollarında yürüyorlar. Neyse, bizimkiler her sene gelirlerdi. Biz de hasret giderip bir yıl daha onları özlerdik. Bu yıl işler karıştı. Maga: eşi, aslında soyadı ama hep öyle diyorlar, kendisine ben normalde Murat derim; yazıya gelince o da Maga oldu. Maga bu yıl geldi, kısa görüşmelerimiz olduysa da en azından gördük. Ama ablam Seatle bir projede çalıştığı için gelemedi. Eeee o zaman bu hasret iki yıl mı sürecek derken mutlu haber geldi, gelecek yaz yine orada proje yapacak. O zaman dedik, yollar bizim. Başladı bizim Amerika heyecanı. Önce öğrendim ki, 6 gün yıllık iznim var. Şeker bayramı ile birleştirsem bile 2 hafta ediyor. Değmez dedim ve önerilen, yeni uygulanmaya başlayan ücretsiz izine başvurdum. Bugün güzel haber geldi, imzalanmış. 6 gün için ücretsiz izin aldım :) Bana da garip geldi, ama işler artık böyleymiş. Borçlanma yokmuş.

Sonra düşündük, annemde gelsin dedik. Malum bizimkinde ingilizce yok, panik atak vari bir heyecanlanma, baş dönmesi, yol bulamama durumları geçmişte yaşanmış. Aktarma yapılan hava alanında o durumda annemin görüntüsü geldi, film karesi gibi. Sonra bir yolu benimle öğrensin dedik. Kendisi henüz pasaport alma aşamasında. Bu arada bizim gidiş tarihi 7 Ekim, yani bir ay gibi bir zaman var. Ve biz vizeye bile daha başvurmadık. Şimdi içimde bir şüphe acaba gidebilecek miyiz ?

Bugün pasaport almak için emniyete gittik. O da ne ? Sırada en az 500 kişi. Nedir bu sıra dedim, hacılar pasaport alıyor dediler. Ah be annecim! şans mıdır ? talih mi ?
Pazartesi bir daha şansımızı deneyeceğiz. Durum ne olacak merak ediyorum. Ve pazartesi randevu için konsolosluğu arayacağım. Bize randevu verecekler. Umudum bir hafta içerisinde randevuyu vermeleri. Gelişmelerden sizleri haberdar edeceğim.

Süheyla

Beyaz Gelincik Başlasın Artık..

2006-08-29T09:02:00.000+03:00

Geçen yıl ATVnin en guzel dizilerinden birisiydi. Benim pazartesi dart macim olmasina ragmen, bir sekilde tekrarindan hafta ici dizi fragmanlarindan tekrar ettigim dizi simdi gece yarisi tekrar ediyor. Bende elimden geldigince izliyorum. Beni o dizide icine ceken bir seyler var. Belki cocuklukta, genclikte ayni senaryolara sahip turk filmleri ile buyudugumuzden, bu dizi de bana ona benzer bir tat veriyor. Kendimi aglamak uzere buldugum cok zaman oluyor. Ya da onlari sokakta gorsem, filmdeki adlari ile `ne yapiyorsun leynn` diyesim gelir. Sanki bizim oturma odasinda hep beraber yasiyoruz o hikayeyi. Bazen karakterin biri oluyorum, bazen karakterlerin hepsi...

Genelde kizlari boyle dizilere bir aktris ceker baglar, ben Aliye`yi bile buyuk saadakat ile Deniz olmasa da seyredecek biri oldugum icin kendimi ayni kefeye koyamadim. O zaman neydi dedim, beni boyle cekip icine gercekmis gibi yasatan ? Diziyi tekrar seyrederken buldum, ben dizideki dort erkek karakterin hepsinden bir parca istiyorum. Ama dusunulenin aksine Omer`den cok degil Mustafa`dan cok istiyorum. Bu da benim ask tarafimin agir bastigini gosteriyor. Omerin ise bir cok hali bana ters bile, karizma olayi haric :) Kendini cok bilen tavirlari, surekli duvarlar koymasi, yonetme tutkusu, hakim olma arzusu ... Bunun yaninda Mustafa`nin kitapsiz, hesapsiz sevgisi ... Biraz da memleket havasi var tabi, karakterler de bu anlamda cok uymus.

Tekrar baslasin artik, ama bu sene lutfen mac gunu ile ayni gun olmasin :)

Limin Cicegi

Plasebo

2006-08-24T11:17:00.000+03:00

Kitapların içinden "bu da neymiş ?" diye not aldığım bir kelime. Biraz araştırdım, kurcaladım ve ilginç şeyler buldum.

Herşey kişinin algıladığı ile hayat edip hissettiği arasında aslında fark olmadığına dayanıyor. Nasıl yani ? Yani kişinin fiziksel ve psikolojik olarak aynı tepkileri vermesi demek oluyor.

Yapılan araştırmalar, hasta kişilere ilaç yerine renkli şeker verselerde aynı iyileşmeyi sağladıklarını göstermiş. Kanserli bir kişi, son kimyasal operasyonu
kaldıramayacağı için ( artık umut bitmiş) durumda iken imajinasyon yöntemi ile günde üç defa kendisinin kanserli bölgesini düşünmesini, şu an oraya iyileştirici bir ilacın hucum ettiğini, kanserli hücreleri zayıflatırken, alyuvarlarının onları sararak parçaladığını hayal etmesini istemişler. Tabi bu sadece hayal etmek değil, olayı tam olarak yaşamak. Hani bazen olur ya! Sevgiliniz yanınızda gibidir, ve siz o yanınızdayken aynı duyguları hissediyorsunuzdur. İşte bunun bilinçli ve eğitimli durumu...

Bende kendimi şunu söyledim, çikolata yemem ile yediğimi hayal etmem arasında fark yok ise neden ben hayal edip kilodan yıtrmıyorum. Denemeye başlıyorum, bakalım nasıl olacak ?

Bundan sonraki konu "imajinasyon" ve teknikleri olsun. Böylece denize girmeden, tatil yerine gitmeden tatil yapıp; antreman yapmadan antreman yapabilirim. Tabi işlerin bu kadar kolay olmadığını biliyorum. Denemek gerek

Süheyla

Look And Relax

2006-08-17T17:42:00.000+03:00

Apartman sakinlerini keşfettim. Fotoğraf makinası ile farklı bir bakış açısı yaratan kişilerin topluluğu. Hepsinin ortak paydası fotoğraf. Bende onlara ayak uydurmaya çalışıyorum. Ama daha yolum var. Her ay bir konu belirliyorlar, önce kendi çektiği fotoğrafları yayınlıyorlar. Daha sonra da misafilerinkini.. Bende son iki aydır katılıyorum. Bu ayki konu kırmızı.. şöyle kırmızı elbiselerimi giyip, kırmızı ruj ve ojeler ile kırımızı bir şapka takmak geldi içimden. Ama fotoğrafı kim çekecek ??

www.lookandrelax.com adresi, incelemek isteyenlere

Kırmızı - Limon Çiçeği

Tepeden bir degisiklik

2006-08-17T17:38:00.000+03:00

Tepeye bir çalışma koymak istiyordum. Sonunda birşeyler hazırladım. Tabi bu konularda çok amatör olunca böyle oluyor ama beni anlattı sanki :)

Bu Şarkı Çarptı Beni

2006-08-15T11:46:00.000+03:00

Yine sabah erken kalkma ritüellerinden birini yaptım. 5:15'de ayaktaydım. Tek fark vardı. Ortam kapıları kapatamayacağım kadar sıcak, annem bütün gece uyuyamamış biraz hassas. Hal böyle olunca sessiz sessiz evde dolandım. Sonra kulaklık ile radyo dinledim. Ve bu şarkı beni çarptı. İlk iş gelip indirdim ve dinliyorum. Sözleri ile şöyle :

Kaç zamandır med cezir sandım
Görmeyince seni silinir sandım
Hapsolunca gözlerine
Allahım nasıl nasıl nasıl nasıl
Nasıl da yandım
Bir kaç efe ve bir iskele
Sevdan olta bana hadi rastgele
Bende yerin dolmamış hala
İşte ben asıl asıl asıl asıl
O zaman yandım

gam çalar savurur koparıp aşktan
kalmadı farkım hiç kuru yapraktan
ne sefa ne vefa istemem versin
her nefes dilerim seni ben haktan

Senden kaçmam gerek
Seni aşmam gerek
Nerde bende seni silecek yürek
Seni aşmam gerek
Senden geçmem yürek
Nerde bende seni silecek yürek

Soz: henuz bulamadim

Bu hafta

2006-08-14T17:36:00.000+03:00

İnanılmaz sıcak bir haftasonu. Nasıl geçti anlamadım. Pelte şeklinde yataktan kalkmadım. Ayakta olduğum tek zamanlar gece geç saatler ve sabah erken saatleri. Arada sıra annem dürtüp birşeyler yemeye zorlamasa parmağımı kıpırdatmadan yatabilirdim. Neyseki hayalini kurmak istediğim güzel şeyler vardı da, yatarken çok fazla canım sıkılmadı. Şanslıyım yine ..

Bu cumartesi meteor yağmuru var dediler. Biz arkadaşlarla, neyseki, bahçeli bir mekanda otururken gözlerim sürekliyukarı kaydı, acaba bir tanesini tuttururumda herşey daha güzel olur mu dedim. Ama göremedim. Son umut, gece yatağımın başucuna bakarken (malum sıcakta yatağım pencerenin içinde) birşeyler göremeden uyudum. Ama uyumadan az önce şöyle düşündüğümü hatırlıyorum. Olmuş gibi tam olarak hayal eder ve yaşarsam aslında olmuştur. Bu düşünce ile yıldızlar kaydırayım derken havai fişek görünümlü bir arka arkasına yıldız kayması yaşadım. Bu olayı Spor Performansını artırma çalışmalarında okumuş ve yapmıştım. Sonra yeni başladığım İngilizce Konuşma sınıfı hocamızda aynı şeyi anlatınca, hayatımın her köşesinde denemeye karar verdim. Özellikle yemek yeme konusunda, belki böylece sürekli yemek yeme isteğim olmaz :) bir kaç fazla kilodanda kurtulurum :)

Gelelim hocamiza, hocamiz avusturalyalı, atış koçuymus kendisi. Karısı Türk oldugu icin gelmişler buraya ve kendisi ingilizce öğretmenliğine başlamış. Sınıf beni pk memnun etmedi ama bir kere yazılmış olduk. Artık bir ay devam edeceğim ama seviyemde iyileşme hissetmez isem bu kadar ile kalırım.

Deniz zamanım geldi, kum güneş zamanım.. yetti artık haftasonu yapıyorum bir organizasyon ve gidiyorum valla.. deniz istiyorum deniz..

Limonata (bu sıcakta çiçek olmaz diye çiçel yerine limonata oldum :)

2006-08-11T11:40:00.000+03:00

Dart federasyonu bayanlar sıralamasını yayınlamış . Ben darttr'den gördüm. 13. sıradayım ama o da ne ? Atatürk turnuvası eklenmemiş. Ben puanımı istiyorum ! Acil eylem planına geçiyorum. Bakalım kaçıncı olacağım.

2006-08-11T11:23:00.000+03:00

Kafein krizim geçti. Geçmeden önce birşeyler yaptı tabiki.
Deniz ve kardeşi bana geleceklerdi. Tatilden dönmüşler, kapkara olmuşlar, yüzmüşler ve gelirkende Şirince'ye uğramışlar. Uğradıklarında beni arayıp meyveli şarapta tercihi mi sormuşlardı. Vişne demiştim. Onlarda bana vişne, hep beraber içmek içinde vişne ve kara dut almışlar.

Arkadaşlarım gelirde ben tarif denemesi yapmaz mıyım ? Hemen yaptım. Dr.Oetker'ın muffinlerinden alırken kafein krizi kendisini gösterdi ve kakaolu muffin aldım. Aldım, yaptım. Fotoları limon çiçeği tariflerden görebilirsiniz. Gel görki kızlar pek muffin yemeyince bana kaldı. Bugün itibarı ile hepsi bitti :))

Gelelim meyveli şaraplara. Soğuk içilmeleri gerekiyor, ben buz attım hızlı soğutma için pek bir şeye benzemedi. Zaten birincileri bitirene kadar soğumuştu. Konuştuk uzun uzun ... sabah erken kalkma seanslarına tekrar başaldığım için 12'de benim gözler kapanıyordu ve kapandı.

Sabah kalktığımda farkettim ki, Selma'ya gönderilecek biskuviler yapılmadı. Akşam pişirmem gerekse bile hamuru yapıp dolapta en az 2 saat saklamam gerek. Sabah iki ara bir derede yaptım hamuru. Bu konunun detaylarını ise yine tariflerde yazdım.

Bugün itibari ile Amerikan Derneği konuşma kurslarına başlıyorum. Yurtdışında iş hayali kurmak ile olmuyor, ingilizceyi geliştirmek ve hatta başka diller öğrenemem gerek. Bakalım ne kadar işe yarayacak ?

Dolu bir haftasonu beni bekliyor. Önem verdiğim her konuda birşeyler yapacağım.
sağlık, aile, arkadaş, spor

Hadi guzel bir haftasonu gecirin !

2006-08-08T18:52:00.000+03:00

Kafein Ne Kadar Zararlı ?

Evet biliyoruz ama ne kadar ? Bugünlerde canım sabah kalkar kalmaz kahve, yemeklerden sonra kola ve akşam üzeri kahve istiyor. Ben ki çikolata düşkünü biriydim, hiç aklıma bile gelmiyor. Ama kahve deyince yemek bile yemek istemiyorum. Malum biraz kilo fazlası olunca işime gelmiyor değil ama kaş yapalım derken gözden olmayalım. Araştırdım.

"Kafeinin normal miktarı kişiye göre değişir. Kafeine karşı duyarlılık; tüketim sıklığı, düzenli olarak alınan miktar, vücut ağırlığı ve fiziksel koşullar gibi pek çok etmene bağlıdır. Pek çok çalışmada, yetişkinler için güvenli olarak tüketilebilecek kafein miktarının günde 300 mg (yaklaşık 3-4 fincan kahve ya da 5-6 büyük bardak çay) olduğu belirtilmiştir. Kafein kan dolaşımında ya da vücutta birikmez, alındıktan birkaç saat sonra atılır. "

Bilgisi içimi bir parça rahatlattı. Ama yine de kuşku yapacağını yaptı ve araştırmaya devam.

"Kafein, merkezi sinir sistemine etki ederek, beyne giden ve beyinden gelen mesajları hızlandıran; böylece kişinin daha uyanık ve aktif olmasını sağlayan bir uyarıcıdır.
Bazı popüler içeceklerde bulunan kafein miktarını aşağıdaki tabloda görebilirsiniz:
İçecek (250 ml) İçerdiği kafein
Red Bull 80 mg
‘V’ 78 mg
Coca-Cola 48.75 mg
Diet Coke 48 mg
Pepsi 40 mg
Diet Pepsi 44 mg
Pepsi Max 44 mg
"

Devam ediyorum:
"Kısa-dönem etkileri:

Kafein, sinir sistemini uyaran bir kimyasaldır. Kana mideden karışır ve etkileri 15 dakika sonra hissedilir hale gelir. Kafeinin kısa dönemde yaygın olarak hissedilen etkileri, vücudun enerji seviyesinin artması, uyanık ve dinç olma, keyif ve rahatlık hislerinde artıştır. Alınan kafein miktarının vücuttan atılması uzun saatler sürmekte, alınan miktarın sadece yarısının atılması 6 saat sonra gerçekleşebilmektedir. Bu durum, kafeinin etki süresini uzatmakta ve etki alanını genişletmektedir. Kafeinin diğer etkileri, kan basıncını, nabız atışını hızlandırmak, kas hareketlerini yavaşlatmak, kan damarlarını daraltmak ( bu durum soğuk el ve ayaklara neden olur), nefes almayı kolaylaştırmak ve mide asit seviyesini yükseltmektir. Bu durum, vücudun stres altında verdiği tepkilere yakındır. Beyne giden kan damarlarının daralması beyne giden kan akışını azaltır ve beynin bunu bir tehdit olarak algılamasını ve vücudu korumak için atağa geçmesini sağlar. Bu durum, uykunun ertelenmesine, stres hormonlarının ise yükselmesine neden olur. Vücut daha aktif ve daha atak hale gelir.
"

Kendime sürekli stres ortamı yaratıyormuşum. Bu da stres belirtisi olan yüzüm, derim ile neden oynadığımı biraz açılıyor. Şu an itibari ile bu duruma dikkat edeceğim. Kafeinli yiyecek ve içeceklerden sonra mı yolma operasyonu başlıyor acaba ?

"Uzun-dönem etkileri:

1958’de U.S. “Food and Drug Administration” (Amerika Birleşik Devletleri Yiyecek ve Uyuşturucu Madde Kurumu) tarafından yapılan bir araştırmada, kafeinin uzun vadede insan sağlığı üzerinde ciddi derecede yıkıcı bir etkisi bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Kafeinin, kan basıncını arttırıcı etkisine rağmen kalp hastalığına yol açma riskinin yüksek olmadığı, fakat yüksek dozda kafein alımının yüksek tansiyona yol açabileceği üzerinde durulmuştur. Yapılan araştırmalar kafein ile kanser oluşumu arasındaki bağın da zayıf olduğunu ortaya koymuştur. Kafein, sağlıklı kişilerde kalp hastalığına yol açmamaktadır fakat aritmiye (kalbin ritmik atışının bozulması) yatkın olan kişilerde bu durum kafein kullanımıyla tetiklenmekte ve kendini belli etmeye başlamaktadır. Kafeinin insan psikolojisi üzerindeki etkisi de araştırılmıştır. Panik atak ve “anksiyete” problemlerinin belirtilerinin, kafein kullanımıyla daha kötüleştiği ortaya konmuştur. Buna ek olarak kafein kullanımının depresyon oluşumuyla da yakından ilişkili olduğu bilinmektedir. Bu özel durumlar dışında, Amerikan Sağlık Birliği (American Medical Association) ve Amerikan Kanser Topluluğu (American Cancer Society), ortalama dozda düzenli olarak kullanılan kafeinin, uzun vadede sağlık için büyük çapta bir tehdit oluşturmadığını bildirmiştir.
"

Bu durum biraz rahatlattı beni. Gerçi ritm bozukluğu ciddi bir sorun ve yüksek tansiyon. Dikkat diyorum !
"Kafeinin ruh hali üzerine etkisi:

Kafeinin ruh hali üzerine olan olumlu etkileri (keyifli ve mutlu olma hali, enerjik ve aktif hissetmek, sosyalliğin artması vb.) alınan kafein miktarına ve alan kişinin kafeine olan bağımlılık ve bağışıklık derecesine orantılı olarak değişmektedir. Kafeini fazla tüketmeyen, aralıklı olarak alan kişilerde az miktarda alınan kafein (100-200 ml gr) bile pozitif etkiler oluşturmakta fakat düzenli kafein kullanıcılarında bu miktar fazla etki sağlamamaktadır. Bu kişilerde, sabah kahvesinin sağladığı olumlu etkiler, kafein alınmadığı sürede meydana gelen yan etkileri (uykusuzluk, uykuyu tam alamama ve uykulu olma hali) yatıştırmak şeklinde ortaya çıkmaktadır. Yüksek miktarlarda alınan kafein için artık olumlu etkiler yerine tedirginlik, huzursuzluk, hızlı kalp atışı ve mide asitlerinde çoğalma gibi negatif etkilerden bahsetmek mümkündür. Negatif etkilerin gücü kişinin kafeine olan hassasiyetine ve bağışıklığına göre değişmektedir. Eğer kişi kafeine bağımlıysa ve kafeine karşı olan toleransı yüksekse olumlu etkilerin ortaya çıkışı ancak çok miktarda kafein alımıyla sağlanır ve bu miktar diğer kişilerde olduğu gibi negatif etkilere yol açmaz. Bu kişilerde, negatif etkiler, kafein yokluğunda ortaya çıkar.
"

Kolayca mutlu olmanın yolları. Ne zaman mutlu olmak istesem mi canım istiyor acaba. Yoksa mutlu olmaya zaten ihtiyacım var deyip beden kafein mi istiyor ?

Nasıl da etkiliyor hayatımı yediklerim içtiklerim !
Daha dikkatli olmalıyım daha

Limon Çiçeği